Aslı ve Selin'in Güncesi

Artık Yeni Evimizdeyiz

2011-03-22T10:02:00.001+02:00

Sevgili arkadaşlarımız, blog dostlarımız.. Uzun zamandır kendi web sitemizin hosting'ini yaparak blogger altyapısını kullanmamak gibi bir niyetimiz vardı. Asıl amaç kendi dosyalarımızın sahibi olmaktı ama beş yıldan fazla bir süredir yazdığım sayfalarımıza bir de saçma sapan giriş yasakları gelince bardağı taşıran son damla oldu.. Bir gün evinizin önüne geliyorsunuz, bir de bakıyorsunuz bir yazı.. 'Mahallenizde bir evde hırsızlık yaşandığı için hepinizin evlerinize girmeniz yasaklanmıştır' diye.. Komik değil mi ? Haydi bir de bu sayfaların sahibi olan çocuklara anlatmayı deneyin !

Artık www.asliveselin.com adresindeyiz. Orada facebook, twitter linklerini de bulacaksınız. Google Friend Connect ile bizi takip ediyorsanız, eski blogger adresimizi silip bu yeni adresi eklemeniz yeterli olacaktır. Yeni evimize bekliyoruz !

Bahara Doğru..

2011-03-14T15:41:00.000+02:00

Bu sene havalar gerçekten bir acayip. Kış gelmedi doğru dürüst, soğuk oldu ama mikropları öldürecek kadar değil, kar da bir türlü yağmayınca boşu boşuna üşüdük yani.. Sonra çocuklara ilkbahar diye öğretilen mart ayının ortasında ilk kar ancak yağdı, karın arkasından iki gün sonra bir anda 15 derece gördük, hala yerlerde gölgede kalmış kar birikintileri varken.. Tam hastalık havası sıcak mı soğuk mu belli değil diye şimdilik dışarıda değil içeride vakit geçiriyoruz. Tabii ki alışveriş merkezlerinde değil, hiç sevmediğimiz şey, bu yıl sanırım toplam iki kez falan girmişizdir, biri mecburen sömestre tatilinde kum boyası almak içindi. Market alışverişlerini de cumartesi Aslı'nın bale dersini beklerken ya da çocuklar okulda iken yapıyorum, freelancer'lığın avantajı... Bu hafta sonu güzel bir tiyatro oyunu, ertesi gün oyuncak müzesinde bir atölye ve ardından illüzyon gösterisi idi programımız.

Önce cumartesi izlediğimiz tiyatro oyunu.. Güzeldi, benim şimdiye kadar en beğendiklerimden biri. Kriter ben değilim elbette, çocukların beğenmesi idi, onlar da heyecanla izlediler. Oyun 3+ olduğu için Selin de oldukça iyi takip etti, yine bazı bölümlerde gözleri sulandı üzüntüden, öyle kaptırıyor ki kendini.. Oyunun adı Benim Güzel Pabuçlarım, bu oyun Çocuk Tiyatroları için verilen Kültür Bakanlığı Büyük Ödül'ünü almış sonra da yine Bakanlık tarafından kitabı da basılmış bir oyun, Tiyatro Yeniden ekibi Prof. Dr. Üstün Dökmen danışmanlığı ile çalışıyor. Oyunlara çok özendikleri belli. Çocukların gün geçtikçe elektronik oyunlara merakının artması ile yerine robot palyaço alınan kahramanımız palyaço sirkten kovulur, pabuçlarını geri alabilmek için bile para biriktirmesi gerekir, ancak girdiği hiçbir işte de maddiyat yerine sevgiye, güzelliğe değer verdiği için tutunamaz. Sonrası da çocukların katılımını sağlayacak şekilde çok güzel kurgulanmış ve elbette mutlu sonla bitiyor. Bakugan'lı, Ben10'li vurdulu kırdılı, süper kahramanlar eşliğinde, açık havada ailesi ile dolaşır ya da piknik yaparken bile elinden PSP'sini düşürmeyerek yetiştirilen çocuklar bu mesajlardan ne anlar bilmiyorum ama belki onların yanında oturan ebeveynlerine bir ümit bir şeyler ifade eder diye umduklarını düşünüyorum.. Oyunun sonunda selam verildikten sonra bizim bızdık en ön sıradan atlayıp palyaçoların elini sıkmak istedi, o sırada başrol oyuncusu da ufak bir konuşma yapacakmış, bizimkini de kaptılar sahneye ! Ortaya yandaki gibi bir fotoğraf çıktı.. Sahneye de çok yakıştı bizimki :)

Pazar günü için de programımız Sunay Akın'ın Oyuncak Müzesi idi. Müzeyi daha önce gezmiştim, bir kez de Aslı'yı götürmüştüm, onunla ahşap boyama yapmıştık, iki sene önceydi. Devamlı takip ettiğim yerlerden biri Oyuncak Müzesi, çok güzel workshop'lar oluyor, bu hafta sonu da Kuş Yuvası Atölyesi vardı.. Theo Dede'miz artık orada değil ne yazık ki, 84 yaşındaki Theo Dede 12 yıldır Türkiye'de yaşayan, müze kurulduğundan beri çocuklara ahşap boyama yaptıran çok tatlı bir Hollanda'lı amcamızdı, artık sağlık sorunları nedeni ile ülkesine dönmüş. Ondan bayrağı devralan eskiden beri onunla birlikte çalışmış çok tatlı bir karı-koca işletiyor atölyeyi artık. Bu atölyede gerçek ağaç parçaları, kurumuş dallar, keçe, pamuk, oyun hamurları gibi bir sürü malzemeyi kullanarak kuş yuvası yapılıyor. Çocuklar fikir üretiyor, anne babalar da bu fikirleri hayata geçirmelerine yardımcı oluyor, bağlama, yapıştırma, vs.. konularında. Aslı yaptığı yuvadaki kuşuna 'Tombik' adını verdi (soldaki resim), Selin de kendininkine 'Çilek' isimini koydu (alttaki resim). Gerçekten çok güzel düşünülmüş, hoşça vakit geçirdiğimiz bir ekinlik oldu.

Müzede kısa bir tur attıktan sonra tam çıkarken bir de alt kat salonda illüzyon gösterisi olacak anonsu gelince biz de indik, dört yıldır her pazar günü İstanbul Magic Academy'den illüzyonistler 7+ çocuklar ve büyükler için gönüllü olarak gösteri yapıyorlarmış. Müze girişi dışında ilave bir ücret verilmiyor. Bizimkiler yaklaşık 45 dakika kadar seyrettiler, sonra dikkatleri dağılmaya başladı. Ama özellikle elinde para kaybetme, turuncu mendili sallayıp sarı yapma gibi klasik numaralara bayıldılar tabii. Müzeye gitmişken hoş bir sürpriz oldu hepimize.

Öğlen yemeği 15:30'a kaldı bu durumda ama sabahki Nutella'lı krepler tok tutmuş olacak ki bizimkileri, J Burger'de siparişlerimizi verirken bile sakin sakin beklediler. Eh, havalar nihayet ısınıyoor.. Uçurtmaları onarma, bisikletleri yağlama zamanı :)

Kutu Oyunları

2011-03-11T00:13:00.001+02:00

Artık kutu oyunlarından başka bir şey oynamaz olduk, yemek pişirme, oyuncak bebekler, saçlarına tokalar takılan pony'ler falan ancak bir süre idare ediyor. (Barbie ve Winx endüstrisini ben hala red ediyorum, bakalım nereye kadar) Aslı kutu oyunlarını çok seviyor, sıra beklemeye, arada sırada hala mızıldansa da kaybetmenin de oyunun bir parçası olduğuna alışmaya başladı. Biz de yavaş yavaş 6+ oyunları denemeye başladık. Selinciğim de mutlaka bize katılıyor, çocuğunlukla onunla ben ya da babası takım oluyoruz, daha basitçe olanları kendi başına da gayet güzel oynuyor, ablasından tek farkı daha çabuk sıkılması doğal olarak, minnoşum benim..

Son zamanlarda çok severek oynadığımız kutu oyunlarından bahsetmek istedim bu yazıda.

Şeker Diyarı 3+ (MB Games) Renk renk kutular olan bir oyun tahtası üzerinde sırayla kart çekerek ilerliyoruz, oyun tahtası gerçekten çocukları hayran bırakacak güzellikte. Bu oyunda iki de handikaplı kart var, ilki elini yapıştıran ve iki tur beklemene sebep olan kart, ikincisi de tam oyunun sonlarına gelmişken seni ortalara ya da daha kötüsü en başa geri yollayabilen şeker resimleri olan kartlar.. Bizimkiler kazara bunlardan birini çekerlerse elleri yanmış gibi fırlatıyorlar kartları ve başlıyorlar 'ben başka kart çekmek istiyorum' diye mızıldanmaya ;)

Funny Bunny 4+ (Ravensburger) Çok eğlenceli bir oyun daha.. Engebeli bir dağın üzerinde dört farklı renkte tavşan sırayla kart çekerek ilerliyor. Bir kez ya da iki kez zıplatan kartlar var, bir de en tepedeki havucu çevirmeni isteyen kartlardan.. Havucu çevirince dağın üzerinde rastgele bir yerde bir çukur açılıyor, o sırada üzerinde olan düşüyor, bir sonraki kartta geriden gelip o deliğin üzerinden atlamayı başaramayanlar da aynı yolun yolcusu.. Aslında aynı anda dört tavşanını birden sahaya sürmen lazım ama biz daha kolay olsun diye çukura düştükçe zuladan yeni tavşanımızı çıkarıp devam ediyoruz!

Jenga 5+ (Parker) Bu bildiğimiz Jenga, 5-99 yaş için bir oyun, mutlaka oynamışsınız ya da görmüşsünüzdür. Kızların doğumgünü hediyesi olarak geldi bize, o güne kadar çocuk oyunu olabileceğini düşünmemiştim, biraz oynadıktan sonra nasıl düşünemediğime şaşırdım. Dizme kısmı biraz zahmetli ama oyun gerçekten çok zevkli. İnce motor gelişimi, sabır, denge, el-göz koordinasyonu, kaybetmeyi hazmetmek, yılmamak gibi bir sürü faydası var bu oyunun. O minik parmaklar ile öyle de güzel oynuyorlar ki.. Hatta bir iki tur oynayıp sıkıldıktan sonra jenganın blokları (ki tam 54 tane) çeşitli şekiller yapmak için de ideal, bu amaç ile tasarlanmamış olsa da söz konusu çocuklar olunca yaratıcılığa da son derece açık bir oyun.

Bil Bakalım Kim ? 6+ (Hasbro) Bu oyunu çocuk kanallarından birinde reklamlarda görmüştüm. Ba-yıl-dım ! Birbiri ile karşı karşıya oturan iki oyuncu önlerindeki karakterlerden birini seçiyor, ve birbirlerine sadece 'evet' ya da 'hayır' diye cevaplanabilecek sorulardan sorarak aldıkları cevaba göre önlerindeki pencereleri kapatarak doğru karaktere ulaşmaya çalışıyor. Örneğin 'senin seçtiğinin şapkası var mı ?' sorusuna 'evet' cevabını alırsan tüm şapkasız karakterlerin pencerelerini kapatmaları gerekiyor. Verilen cevaplara göre aksiyon almanın yanı sıra doğru soruları sormak konusunda da kafa yormak gerekiyor. Kutudan insan yüzleri ve hayvancıklar olan iki kart çıkıyor ama Hasbro'nun web sitesine girip istediklerinizi download ederek daha fazla çeşit yaratabiliyorsunuz.

Children Learn What They Live

2011-03-10T23:24:00.000+02:00

If children live with criticism, they learn to condemn.
If children live with hostility, they learn to fight.
If children live with fear, they learn to be apprehensive.
If children live with pity, they learn to feel sorry for themselves.
If children live with ridicule, they learn to feel shy.
If children live with jealousy, they learn to feel envy.
If children live with shame, they learn to feel guilty.
If children live with encouragement, they learn confidence.
If children live with tolerance, they learn patience.
If children live with praise, they learn appreciation.
If children live with acceptance, they learn to love.
If children live with approval, they learn to like themselves.
If children live with recognition, they learn it is good to have a goal.
If children live with sharing, they learn generosity.
If children live with honesty, they learn truthfulness.
If children live with fairness, they learn justice.
If children live with kindness and consideration, they learn respect.
If children live with security, they learn to have faith in themselves and in those about them.
If children live with friendliness, they learn the world is a nice place in which to live.

Copyright © 1972 by Dorothy Law Nolte

Nerede Kalmıştık.. Sömestre Aktiviteleri

2011-03-09T22:56:00.000+02:00

Blogger'in yasaklanması saçmalığının ne zaman sonra ereceğini merakla beklerken arada bir girip siteye bakıyorum, bugün nasıl oldu ise açıldı, Open DNS'in de böyle bir durumu var, ne zaman çalışacağını kestiremiyorsunuz. Ben de açık bulmuşken birkaç şey daha yazayım dedim. Şu halimize bakın..

Geçen aydan yazmadığım bir kaç şey kalmış, sömestre tatilinde yaptığımız. Onları unutmadan yazayım.. İlki Bugs Bunny ve Arkadaşları Sirk'te.. Bu sirkler konusunda duygularım karışık.. Hayvanlara eziyet edildiğini düşünenlere hak vermiyor değilim. İstedikleri kadar aksini iddia etsinler, hayvanların doğasına aykırı bir kere. Ancak bu hissiyatım ne yazık ki sirke gitmeyelim, kimse gitmesin, sirk endüstrisi diye bir şey kalmasın diyecek kadar radikal değil.

Birkaç sebebi var, bunlardan ilki bizimkiler cambazların gösterilerine bayılıyor. Özellikle trapezdeki gösterilere, ve hele çadırın tepesinden sarkan kumaş parçalarına tutunarak uçan bayan akrobatlara deli oluyorlar, özellikle Aslı bale de yaptığı için günlerce haftalarca anlatıyor evde, onlar gibi olmak istediğini. İlk kez gelen ve bir daha da ne zaman geleceği belli olmayan Cirque Du Soleil dışında hayvansız bir sirkte akrobasi gösterisi görmeleri ne yazık ki mümkün değil. Onların saatleri ve içeriği de zaten 3-5 yaş için değil. İkinci sebep de, Bengal kaplanı, fil, maymun gibi hayvanları yurt dışındaki örnekleri gibi doğal ortamlarında görme şansı yok bu ülkede. (Aç parantez, Barcelona Hayvanat Bahçesi'nde Ali ile çocuklar doğmadan önceki gidişimizde bir tam gün geçirmiştik, en az Gaudi'nin Park Güell'i kadar etkilenmiş ve gördüğümüz için mutlu olmuştuk. Umarım çocuklarla da gitme şansımız olur. Kapa parantez) En kapsamlı hayvanat bahçesi sayılan Darıca'da bile yine doğal ortamlarından uzakta kafeslerdeler bu hayvanlar. Sirkte yakından görme şansı oluyor, örneğin bu defa minik beyaz bir maymun önümüzden geçerken Selin'in elindeki patlamış mısırlardan aldı, hoop mideye indirdi, gülmekten katıldı bizimki, hala anlatıyor. Keşke doğal hayatlarını sürdürebilecekleri parklar olsa, orada rahat rahat bir sürü hayvanı tanısalar, sirkler yerine oralara götürebilsek. Neyse, kendi kafamda bile netleştiremediği bir konu..

Ülker'in sponsor olduğunu fark etmeden almıştım biletleri, alerjim var Ülker ve benzeri şirketlere, bilen bilir, en son ortaokul 3. sınıfta almışımdır Ülker ürünü, yıl 1989 falandı herhalde. Neyse, zaten getirdikleri ekip yakın zamanda Türkiye'de turnede olan Medrano Sirki'nin ekibi idi, Barcelona Sirki yapmışlar isimlerini tabii o kadar pazarlama hilesi olacak elbette.. Eylül'de gitmiştik Medrano Sirki'ne, aynı kadroyu başka isimle Şubat'ta karşımızda görünce ben biraz çekindim sıkılacaklar diye ama işin içinde Bugs Bunny, Tweety, Taz ve Slyvester olunca çok eğlendiler.. Biraz da uzun ve kapsamlıydı bu defa. Artık 2 seneden önce bir daha gitmeyiz herhalde sirke..

Yazmak istediğim bir aktivite de 5D sinema dedikleri şu hareketli 3D videolar. Alışveriş merkezlerinde oluyor genellikle, şimdiye kadar pek ilgilenmeyip geçmiştim yanlarından, genelde vurdulu kırdılı şeyler var diye düşünerek. Aslında 3D gözlükleri takıp kısa bir motion picture'in içine giriyorsunuz, oturduğunuz platform da ekrandaki görüntüler ile senkronize olarak her yöne hareket ediyor. Biz en kolay dayanabileceğimiz, çocukların da korkmayacağını düşündüğümüz 'kayak' temasını seçmiştik. Bir kayakçının gözünden çekilmiş, son sürat kayarken karşınıza devamlı ağaçla, kayalar falan çıkıyor, bir kısmına çarpıp geri sekiyorsunuz, uçurumlardan atlayıp yere iniyorsunuz, aslında epey eğlenceli.. Her aile için 6-7 dakika sürdüğünden dolayı sizi sürekli izleyen kameralara el sallayarak ortasında bir yerde ihtiyaç durumunda filmi durdurabiliyorsunuz. Aslı bizi şaşırtarak hiç korkmadan çığlık çığlığa gülerek ve 'düşüyoruuuz', 'aah çarptık yinee' nidaları ile seyretti. Selincik de benim kucağımda idi, çok hareketli bir koltuk sistemi olduğu için zaten o yaş grubu savrularak kafayı gözü çarpar tek başına oturursa. Selin özgüveni çok yüksek ve cesur bir çocuk olduğu için biraz korksa da bana sıkı sıkı tutunarak sonuna kadar kalmak istedi. Çıkınca da günlerce heyecanla anlattı oraya çarptık buradan düştük, hızlı hızlı kaydık diye.. Yine de 3 yaş için pek tavsiye etmiyorum, bence 5+ olabilir, o da ayda yılda bir..

Vah vaah bu memleketin haline..

2011-03-01T21:07:00.001+02:00

İki sene kadar önce bir kez denemişlerdi, yazmıştım bu sitede de, şimdi yeniden hortladılar.. Bazı blog sitelerindeki illegal yayınlar nedeni ile bütün blogger uzantılı siteler kapanıyor.. Herkes harıl harıl blogunu wordpress'e ya da başka blog sitelerine taşıma telaşında.. Bu adamlar sitelerini oraya taşıyınca aynı dava yeniden açılacak, oralar da kapanacak, nitekim wordpress de 2007'de uzunca bir süre yasaklıydı. Bu seviyede ve niyette beyinler memleket adına kararlar vermeye devam ettiği sürece biz daha çook yasak görürüz, oradan oraya da taşınırız tavuklar gibi..

Blogunuzun backup'ini alın ne olur ne olmaz (settings menü'den).. Youtube'un sözde yasağı gibi DNS ayarlarınızı değiştirerek ya da Hotspot Shield gibi proxy yazılımlarını kullanarak TR internet omurgası dışına çıkıp kafalarına göre yasakladıkları siteleri izlemeye devam edebilirsiniz. Google'dan arama yaparak yukarıda kısaca bahsettiğim çözümleri nasıl uygulayacağınızı okuyabilirsiniz, google da yasaklanmaz ise bu arada..

Kayak ve Kızak

2011-02-28T23:29:00.004+02:00

Bu kış hiç kar yağmadı.. Sulu kar bile.. Oysa okulda öyle güzel hazırlanmışlardı ki, maket kardan adamlar yapmışlar, kış sebzelerini meyvelerini öğrenmişler, kışlık kıyafetleri konuşmuşlar, türkçe ve ingilizce bir sürü 'kış' şarkısı öğrenmişler.. Bekledik durduk kar yağsın diye, nafile..

Madem kar yağmıyor, o zaman biz kara gideriz dedik, sömestre tatili biter bitmez, ortalık biraz sakinleşip pistler nispeten boşalınca üç günlüğüne atlayıp Kartalkaya'ya gittik. Aslı'ya kayak dersi aldırırız diye düşünmüştük, Selin için de kızağımızı aldık yanımıza. İlk gün ben biraz gösterdim Aslı'ya, kayak ile yürümeyi, olduğu yerde dönmeyi, düşerse kalkmayı, gibi basit temel hareketleri, ikinci gün de öğretmen ile bir saat birlikte çalıştılar. Yeni şeyler denemeyi çok seviyor Aslı, bayıldı buna da.. Mickey's Clubhouse çizgifilminde bir bölümde Mickey diğer karakterlere kaymayı öğretiyordu, orada görmüş çok özenmişti, BabyLift'e çıkınca soğuk hava, minik ayaklarında ağır kayak ayakkabıları, bir iki de düşmeye rağmen yine de yılmadı, dersin sonuna kadar da büyük bir heyecanla takip etti öğretmenini.

O sırada bizim küçük minnoş Selin ile babası da bol bol kızak kaydılar ve kocaman bir kardan adam yaptılar. Kartalkaya'daki otellerin yemekleri yine alışılmış şahanelikte idi. En güzeli de artık çocuk klübünde diğer çocuklar ile neredeyse 2 saate kadar sıkılmadan ve 'anneee' diye tutturmadan oynar yaşa gelmişler, biz de huzur içinde onları bırakıp kaymaya gidebiliyor hale gelmişiz, bunu da test etmiş olduk. Kısa ama çok keyifli bir kaçamak oldu hepimize.. Önümüzdeki kış daha uzun, daha planlı, Aslı için de paket programlı bir kar tatili yapacağız gibi görünüyor.

Frida ve Aslı

2011-02-27T00:41:00.001+02:00

Gördüğü şeylerin fotoğraflarını çekiyor kafasında.. Bir gittiği yeri bir daha asla unutmaz, bir sene sonra aynı restorana götürseniz örneğin, gider en son oturduğu masayı bulur. Arka yollardan götürdüğünüz bir arkadaşının evini bambaşka bir yoldan giderken önünden geçerseniz bile hatırlar, gösterir.. Harfleri ve sayıları da daha 2 yaşındayken böyle tutmuştu aklında, hemen saklamıştım hepsini, başka şeylerle oynamaz olmuştu diye.. Puzzle'ları benden hızlı yapar, iki resim arasındaki 7 farkı bunun cinsi bulmacaları ben daha üçüncüdeyken bitirir.. (Bu arada ben 'epey' hızlıyımdır) Aslı'dan bahsediyorum.. Benim fotoğraf makinesi gözlü kızım !

Bu çocuk çok küçük yaştan beri Gardner'in çoklu zeka teoreminin 'spatial' zeka kavramına bir örnek olacağını belli ediyordu.. Aynı şekilde, Fleming'in öğrenme modellerindeki 'visual learner'ların bariz bir örneği olduğunu da.. Gerçekten beni hayretlere düşüren bir fotografik hafızası var Aslı'nın..

Bugün yine unutamayacağım birşey yaptı, buraya da koymak istedim.

Resim yapmayı çok seviyor, yaşadıklarını, örneğin doğumgünü partilerini, yılbaşı kutlamalarını, gezdiği yerleri, sevdiği çizgi film karakterlerini, bale dersini, yıl sonu gösterisini, neyi sevdiyse o sırada.. çiziyor.. Geçen hafta anaokulunda bizimkinin sınıfını Pera Müzesindeki Frida Kahlo & Diego Rivera sergisine götürdü öğretmenleri. Akşamüzeri eve gelince çok beğendiğini anlattı, resimlerden bahsetti - ki normalde gününü pek paylaşmaz eve gelince. Üzerinden 4-5 gün geçmişti, bugün oturdu, şu resmi yaptı.

Resmin ne olduğunu sordum, resim sergisinde görmüştüm anne, bu kız böyle yatıyordu yatakta, çok beğendim dedi.. 'Frida mı Aslı ?' dedim, 'Evet.. Frida.. ve Diego..' demez mi.. Hemen açtım internetten baktım sergide hangi tablolar vardı diye.. Buldum hemen.. İşte bu tabloyu yapmış Aslı.. Neredeyse bir hafta sonra beynindeki kaydettiği fotoğrafa bakarak. Sergilenen tabloların koleksiyoncusu Natasha Gelman'ın bir portresi bu, Diego Rivera yapmış.. Aslı kıyafetini yeşil olarak hatırlamış, çünkü ağırlıklı olarak yeşil kullanılmış. Tablonun çerçevesini bile çizmiş. Sadece bunu hatırlamakla kalmadı, müzenin sitesinden gösterdiğim diğer resimleri de hatırladı ve anlattı onları da, bu vardı, yanında da bu vardı diye..

Gittiğiniz bir sergide gördüğünüz resimleri 4-5 gün sonra hatırlar ve çizebilir misiniz ? Örneğin 'Kaplumbağa Terbiyecisi' ya da 'Mona Lisa' gibi göz aşinalığım olan bir tabloya bakmıyorsam ben eminim hatırlamam.. 'Normal göz' hatırlamaz. Bu çocuğun görsel hafıza yeteneklerini harcamamak lazım, oku-anla-planla safhasındayım şimdilik..

İlk Sinema Denememiz

2011-02-09T11:02:00.000+02:00

Çocuk filmleri 3D animation olduğundan beri bir türlü fırsat bulup da Aslı'yı sinemaya götürememiştim. Birkaç denemede gözlükleri takmak istememişti, 3D olmayan salon bulmak zordu, bir de anaokulu başlayınca haftasonları da tiyatroyu tercih ettiğimiz için 5 yaşına kadar bir türlü sinemaya gidememiştik.

Geçen hafta okulları tatil olunca bizimkileri Ayı Yogi'ye götürdüm. Selin de böylece 3 yaşında ilk filmini seyretmiş oldu. Yüksek sesten başta biraz çekindiler ama hemen alıştılar. 3D olduğu için arada bir uçarak burunlarının dibine gelen nesneleri yakalamaya çalışmaları çok eğlenceliydi :) Nihayet anne ve kızları şöyle gözlüklerimizi takıp, kucağımıza patlamış mısırlarımızı alıp birlikte gülerek rahat rahat bir film seyredebildik.

Pratik mutfaklar için

2011-02-08T23:32:00.001+02:00

Çocuklar kahvaltılarını ve öğlen yemeklerini anaokulunda yemeğe başladıklarından beri sağlıklı yemek yedirme derdim oldukça azalmış oldu. Ama her akşam için taze yemek pişecek alışkanlığımdan vazgeçmedim hala, sebze ve meyveleri de hala Aydın Nazilli'deki İpek Hanım Çiftliği'nden alıyorum.

Hep birlikte yediğimiz tek öğün akşam yemekleri, onda da mutlaka masada çorbası, eti, sebzesi, salatası, hani doğru dürüst bir sofra olsun istiyorum. Tabii böyle olunca ne oluyor, evden çalışan anne ayağının altında dolaşıp bir de çuvalla para vereceği bir yardımcı kadın almama inadı da olunca; bir elinde telefon, öbür eli bilgisayarda vızır vızır mutfağa gidip geliyor. Çocukların okuldan geliş saatine de bitirmek gerektiği ve haftada bir iki gün de dışarılarda toplantılarda olduğu için mutfakta pratik ve lezzetli bir üretim olması şart. Üretim dediğime bakmayın, yemek yapmayı başka birisine bırakmayacak kadar çok seviyorum, benim için görev değil bir zevk yemek yapmak.. Çocuklar olmasa bu kadar özenmezdim elbette ama yine de en yoğun olduğum yıllarda bile yemek konusuna her zaman vakit ayırmışımdır. Hayatımı kolaylaştıran, mutfağımda olmazsa olmaz birkaç üründen bahsetmek istedim bu yazıda.

Bu aleti sanırım Bauhaus ya da Praktiker cinsi bir yapı markette bir stand'da görmüştüm. O günden beri dilimlemeye uğraşmayayım diye zaman zaman aldığım donmuş patates devri tamamen sona erdi. Bu aletin içine orta boy bir patatesi (ya da büyükse ikiye bölerek) koyuyorsunuz, kolunu aşağıya indirdiğinizde bıçaklı ucundan son derece düzgün ve ince dilimlenmiş parmak patatesler çıkıyor. Sonra da ya bu resimde yaptığım gibi yağlı kağıt üstünde çok az fındık yağı gezdirerek fırına, ya da direk Tefal Actifry'a atıyorum. Etin, tavuğun, köftenin yanına servis.

Konu patatesten açılmışken, patates püresine bayılmayan çocuk yoktur herhalde. Patates püresinin ezme kısmı kol kaslarını biraz zorlayıcı ve genellikle annenin üşenmesi ile sonuçlanan bir aksiyon olduğu için istediğim kadar sık yapmazdım.. IKEA'da bu alet ile karşılaşıncaya kadar. Haşlanmış patatesleri yukarıdan atıp kolu indiriyorsunuz, altından ezilmiş patatesler püre halinde altına koyacağınız tencereye akıyor. Sadece süt ve tereyağı ilave edip ocakta çevirmek kalıyor geriye

Bu sanırım aspirinden sonra yapılmış en iyi icat. Nar'ın faydalarını yazmaya gerek bile yok, ama mutfakta kan gövdeyi götürmeden nar ayıklamak çok zor olduğu için hep üşendiğimiz, meyve reyonlarında içimiz kan ağlayarak pas geçtiğimiz sevgili nar, bu alet ile buzdolabımızda hak ettiği yeri aldı.. Migros'da ilk gördüğümde bu 3 TL'lik plastik şeye bakıp, hadi canım nasıl ayıklayacak bu garip şey narı demiştim, çok yanılmışım. Ortadan kesip petekli kısmın üzerinde ters çeviriyorsunuz. Üstüne bir kaşığın tersi ile şöyle bir vurunca narlar patır patır tasınıza dökülüyor, çöpleri de narın içinde kalıyor. Artık direk kaşıklar mısınız, meyve salatasının içine mi koyarsınız, size kalmış.

Sevgili elektrikli pişiricim, bir düdüklünün yaptığı her şeyi yapar, hatta 'hiç' hava kaçırmadığı için çok az su koyarsınız, yemekler kendi suyunda pişer ve besin değerleri de tamamen korunmuş olur. Zaman ayarı sayesinde kapattım mı kapatmadım mı derdi de olmadığı gibi ileri bir saatte çalışması için kurmak, ya da piştikten sonra sıcak tutmasını sağlamak da mümkün.

Sezon sonu indirimleri

2011-02-07T23:31:00.006+02:00

Çocuklar doğduğundan beri tüm alışveriş zevkim çocuk kıyafetlerine kaydı. Artık kendime bir şeyi gerçekten çok beğenmezsem girip almıyorum. Hatta almayı bir yana bıraktım, dükkanların vitrinlerine bile yarım yamalak bakar oldum. Ama renkli renkli, cicili bicili çocuk kıyafeti satan mağazalarda saatlerce dolaşabilirim. Home office (evden) çalışmanın bir avantajı daha, kıyafete ve ayakkabıya çok fazla para harcamıyor insan :)

Bir de sanırım aklı başında her ebeveyn gibi sezon sonu indirimleri takip edip bir sonraki sezon için alışveriş yapıyorum bizimkilere. 50%'den aşağıya inmemiş ürünleri pek almıyorum. Bu yazıda daha değişik bir iki yöntemden bahsetmek istedim.

İlk yöntem açık arttırma yöntemi: Kızların ilk 1-2 senesinde neredeyse tüm alışverişimi Ebay'den yapmıştım. Önce Amerika'dan, sonra da daha çabuk yolladıkları için İngiltere'den.. İnsanlar ellerinde kalan, çocuklarına giydirmeye fırsat bulamadıkları, ya da yanlış beden gelmiş ve değiştirmeyi unuttukları bir sürü kıyafeti etiketi üzerinde satışa çıkarıyor. Üşenmeyip binlerce ürün arasından ihtiyacınız olanları belirleyip, açık arttırmaları sonuna kadar yılmadan takip ederseniz örneğin 30-40 TL'lik 'markalı' kıyafetleri, tulumları, montları, ayakkabılar, vesaire neredeyse bedavaya alabiliyorsunuz. İngiltere'den buraya yaklaşık 1 hafta 10 günde geliyor, şimdiye kadar hiç postada kaybolma hikayesi de yaşamadım diyebilirim.

İkinci yöntem, ki bu yazının konusu, Amerika'daki meşhur 'clearance sale' dönemleri. Benim özellikle takip ettiklerim bunlar oldu son dönemlerde. Özellikle bu kış döneminin kapanışını iyi değerlendirdim diyebilirim. Hiçbir zaman marka meraklısı olmadım, hatta sadece markalı olduğu için etrafa çuvalla para saçanlara hep deli gözü ile bakmışımdır. Ancak kaliteyi ucuza alabiliyor olmak güzel bir şey.. Bu açıdan Amerika'da yaşayanlar gerçekten çok şanslılar, bizim ucuz olsun diye aldığımız iki giyişte elimizde kalan saçma sapan kumaş parçalarına verdiğimiz paraya gerçekten kaliteli, dizaynları da birbirinden cici bir sürü seçenekleri var..

Paketler Türkiye'ye nasıl ulaşıyor derseniz, mağazaların çoğu Amerika dışına gönderi yapmıyor. Yapanlar da var, örneğin Land's End de sipariş verdiğim yerlerden biri ve kargo ücretleri de çok pahalı değil. Ama diğerleri, örneğin aşağıda son paketimizden örneklerini koyduğum mağazalar için yapılması gereken şey basit. Amerika'dan kendinize bir adres alıyorsunuz, tüm paketleri ülke içi gönderdiğiniz için çoğunda indirim dönemlerinde ücretsiz kargo ile Amerika'daki adresinize yollatıyorsunuz. Adresi size temin eden şirket gelen paketleri biriktiriyor, hatta tek bir pakette birleştirip kargo masrafını da düşürüyor. Sonra siz söylediğiniz zaman Türkiye'deki adresinize gönderiyor. Ürünler o kadar indirimli ki, aradaki kargo farkını ödemenize rağmen hala çok ucuza almış oluyorsunuz.

LCW, Wenice, C&A, Zara Kids, Benetton ya da H&M'den indirimde alışveriş yaparsanız bundan daha ucuza bulabileceğiniz birçok şey var elbette. Ancak bu ürünlerin kalitesinin bir üst seviyede, Mothercare, Chicco, Kanz, B&G Store ayarında olduğunu söylemeliyim. Benim yaptığım bu iki grubun bir karması oluyor genelde.. Anaokuluna, çocuk parkına ya da evin içinde giyilip çabuk paralanacak kıyafetleri ilk grup mağazaların indirimlerinden, dışarılara şööyle keyifle giydireceğim kıyafetleri de (örneğin aşağıdakileri) Amerika'daki mağazalardan ucuzluktan alıyorum.. Tek problem, bizim kızlar büyüdükçe üstbaş konusuna çok özendikleri için artık heryere bunları giymek ister oldular, asıl eğlence şimdi başlıyor :) Son bir uyarım olacak, online store'ların dizaynını öyle bir yapıyorlar, ürün resimleri öyle albenili ki, kontrol kolayca kaçabiliyor, kaş yaparken göz çıkarmak mümkün !

İlk sıradakiler, The Children's Place - Bluz 9.50 yerine 4.99 - Etek 14.50 yerine 4.99

İkinci sıradakiler, Gymboree - Bluz 19.75 yerine 7.99 - Polar 28.75 yerine 9.99

Üçüncü sıradakiler, Carter's - Bale motifli bluz 14.00 yerine 4.89 - Çiçekli bluz 20.00 yerine 4.19

En alt sıradakiler, Osh Kosh B'Gosh - Kapüşonlu 30.00 yerine 6.99 - Çizgili 30.00 yerine 4.19

Kukla tiyatrosu

2011-02-03T23:37:00.000+02:00

Uzun zamandır oldukça yoğun bir şekilde bizimkiler ile tiyatroya gidiyoruz, 3-4 hafta gitmesek hemen soruyorlar tiyatro yok mu diye.. Ama son oyunda ilk kez sıkıldılar ve oyunu zor bitirdiler.. Aslında sıkıldık demeliyim, ben bile zor dayandım. Kukla tiyatrosu olduğu için ilginç olabileceğini düşünmüştüm, kızlar oldum olası kuklaları severler, hatta IKEA'da iki sene önce kartondan bir kukla sahnesi ve bir sürü hayvan kuklası bulmuştuk, aylarca oynatmıştık istek üzerine..

Ancak belki müzikal çocuk tiyatro oyunlarındaki o interaktif yapıya, enerjiye, şarkılara, danslara, hatta komikliklere alışmış olduklarından, kukla tiyatrosu başta ilgilerini çekse de takip etmekte zorlandılar. Sonunda uzunca bir süre 3-4 tane kuklanın birbiri ile konuşmasını dinliyorsun, mesaj kaygısı yoğun bir oyun da olunca zor oldu izlemeleri.. 2.5 - 4 yaş arası çocukların çoğu sıkıldı, konuşmaya, ağlamaya başladılar.. Bu da eklenince zaten iyice zor oldu dikkat toplamak..

Seyretmek istemeyen, bağıran çağıran, kapıya gitmeye çalışan çocukları daha fazla zorlamadan dışarıya çıkartmak yerine zorla koltuklarına oturtmaya çalışan anneler.. Hadi seyretmeye çalışan diğer küçük çocuklara verdiğiniz inanılmaz rahatsızlığı geçiyorum, eminim bu çabanız çok faydalı olmuştur çocuklarınıza.. Ve eminim bir dahaki sefere tiyatro lafını duyunca koşarak gelmek isteyeceklerdir.. Aferinnn size !

Birlikte bitirdiğimiz ilk yarıyıl

2011-01-29T22:38:00.000+02:00

Bizimkilerin birlikte anaokuluna gittikleri ilk dönem geride kaldı.. Bakıyorum da.. Aslı yaz tatilinden sonra okula dönmek isteyecek mi, yarım günden tam güne alışabilecek mi, uzun süredir korktuğu okul servisine binmeye nasıl razı edeceğim, Selin her ne kadar ablasına özenip gitmeye istekli görünse de daha üç yaşında bile değil, bir hafta sonra sıkılıp bırakmak isteyecek mi, acaba ne zaman onu da tam güne çıkarabilirim diye hindi gibi düşünüp dururken, 5 ay sonra öyle farklı bir noktadayız ki..

Aslı'nın pazartesi sabahları okul var diye yüzü bir başka gülüyor, haftada iki gün ek olarak okula baleye gidiyor, servise alışması da 3-4 gün sürdü, şimdi istesem de araba ile götüremiyorum.. Sabahları kıyafet seçmesi bile ayrı bir ritüel.. Selin'i ise sadece bir ay yarım gün verdim okuluna, ikinci ayın başından itibaren tam güne geçiverip kahvaltısını ve öğlen yemeğini okulda yemeye, öğlen uykusunu da okulda uyumaya başlamıştı bile.. Sadece 2 gün bekledim okulda ne olur ne olmaz diye, onda da doğru dürüst dönüp bakmadı bile orada mıyım diye..

Nazar değmesin canlarım, okullarla aranız hep böyle iyi olsun, öğrenim hayatınız boyunca okumaktan, öğrenmekten aldığınız keyif hiç bitmesin, ve umarım hep böyle harika eğitimcilere teslim edelim sizi..

Aslıcığım, canım kızım, bak öğretmenlerin senin için ne yazmış..

''Aslı is doing great in the English environment. She always enters the classroom happy and is always the first to be ready for circle time. She listens very carefully and loves to participate. She is great with her friends and is so good at sharing especially on toy day and her toys are always great. Her positive attitude enables her to grasp new concepts easily. Asli is comfortable using the phrases 'can I draw a picture please' and 'help me please'. Asli is learning to express herself verbally if she is upset with something. She is very well mannered and respectful to others in class''

Selinciğim, minik kelebeğim benim, kendine güvenin, merakın, cıvıl cıvıllığın ve sosyalliğin hiç değişmesin, seninle öyle gurur duyuyorum ki.. Bunlar da okul hayatındaki ilk dönemine ait fotoğraflar, umarım beğenirsin ;)

Kulak-Burun-Boğaz

2011-01-18T23:26:00.000+02:00

Ne kadar zormuş insanın çocuğunun ameliyat odasına girmesini seyretmek, koridordan kaybolana kadar arkalarından bakmak, anesteziden uyanmasını beklemek.. İki kez sezaryen ile doğum yaptım, 4-5 kez anestezi aldım ama hiçbirinde bunun onda biri kadar endişelenmemiştim.

Aslı geçen hafta ameliyat oldu.. Biraz geri saralım, iki aydır doğru dürüst duymuyordu, söylediklerimi tekrar etmek durumunda kalıyordum, arkası dönükken konuşulanlarla da hiç ilgilenmezdi. Kulaklarında bir sorun olduğunu düşünerek çocuk doktorumuzun tavsiyesi ile bir KBB uzmanı görmek istedik. Prof. Öncel Koca ile tanıştık, Öncel Bey muayenede kulaklarda sıvı olduğunu söyledi, yaptırmamızı istediği timpanogram da beklediği gibi çıktı, bol miktarda sıvı.. Epey bir işitme kaybı yaparmış, konuşurken hece düşmesi, ses tonunu ayarlayamama, bunların hepsi vardı minnoşta bir süredir.. Sebebi de röntgende anlaşıldı zaten, kocaman bir geniz eti. Anne olduğumdan beri ilk kez kendimi yetersiz ve beceriksiz hissettim. Aslı kışın genellikle nezleydi, burnu da tıkanırdı, ama değil ortakulak iltihabı, grip bile çok nadir olduğundan geniz eti araştırmak aklıma gelmedi. Uykuları düzenliydi, antibiotik bile kullanmadık bu yaşına kadar.. Neyse, günah çıkarmanın sonu yok, kulağındaki sıvı benim geniz etini atlamamdan kaynaklandı belli ki.

Bir hafta sonrası için randevu aldık, Acıbadem'de oldu ameliyat. Geniz eti alındı, kooocamanmış gerçekten.. Bir de kulak zarına minicik tüpler takıldı, hem sıvının boşalması, hem de geniz etinden dolayı uzun süredir doğru dürüst hava almayan östaki borusunun kendine gelmesine zaman tanımak için, bir nevi cereyan yapsın diye.

30-40 dakika sürdü operasyon, ayılması ile birlikte gidişinden bir saat sonra odamızdaydık yeniden. Çocukların anestezide uyanması çoğunlukla sorunlu olabiliyormuş, bağırıp çağıran, ağlayan çocuklar olduğunu çok duymuştum. Bizimki her zamanki sakinliği ile gözünü açıp biraz konuştu bizimle, sonra yeniden uyudu. Bir saat kadar sonra kalkıp dinlenmesinin bittiğini bildirdi bize, gelirken giydiği kalpli bluzunu ve mor eteğini giyecekmiş :) Öğlen yemeğini afiyetle bitirdi, mide bulantısı olmadığını görünce gitmemize izin verdiler. Bol miktarda ilaç, damla ve spray'imizi alarak evimizin yolunu tuttuk. Pazar günü dinlendik, pazartesi yeniden okulumuza döndük.

Sınıf arkadaşları Aslı'ya moral vermek için çok güzel bir kalp yapmışlar ve el işi kağıtları ile renkli pırıl pırıl simlerle süslemişler. Perşembe akşamüstü elinde kocaman bir kalple indi servisten, ağzı kulaklarında.. Kalbimizi hastaneye de götürüp yatağımızın yanındaki dolap kapağına astık, şimdi de yeniden odamıza döndü, yatağımızın tam karşısındaki duvarda parlıyor. Teşekkür ederiz Hande Öğretmenim, teşekkür ederiz şirin Ahtapot'lar !

İşitme sihirli değnek değmiş gibi anında düzeldi.. Hani Türk filmlerinde olur ya, esas oğlan 'görüyorum, görüyorum..' diye bir anda gözleri açılır.. Aynen öyle oldu bizim de.. Herşeyi tekrarlatarak duyan Aslı, artık uzaktaki iki kişinin konuşmalarını yakalayıp laf yetiştiriyor.. Uykuları da çok rahatladı, burnundan doğru dürüst nefes almaya başlayınca.. Kulaklarımızdaki tüpler 6-7 ay içinde düşermiş, o süre boyunca enfeksiyonu önlemek için banyo yaparken kulaklarımızı kapatıyoruz, başka da bir önlem almamız gerekmeyecekmiş.

Operasyonun her türlüsü insanı üzüyor ama hastaneye gideceksek de böyle bir sebepten olsun diyor insan.. Geçmiş olsun canım Aslı'm.. Hastanelerdeki tüm miniklere acil şifa diliyoruz, ailelerine de kuvvet!

Çilek ve Çırakları Mutfakta (Vol 2)

2011-01-14T00:38:00.002+02:00

Santral Atölye'deki ikinci atölyemize gittik geçen pazar, santralistanbul aşkımdan bir önceki yazımda bahsetmiştim, yine çok keyifli bir pazar geçirdik. Hem atölyemiz çok eğlenceli oldu, hem de sonrasındaki tamirane brunch'i çok keyifliydi

Bu defa ailecek pişiriyoruz atölyesindeydik ve kış aylarına da uygun olacak şekilde ekmek ve tarhana hazırladık. Önceden bizim için mayalanmış hamurlarımız ile biberiyeli, susamlı, çörekotlu, kuru üzümlü harika ekmekler yaptı bizimkiler, hemen oradaki fırınlarda pişirdik. Yayılan enfes ekmek kokuları arasında tarhana hazırlamayı da öğrendik. İşte bizim sınıfın minik ellerinden çıkan ekmekler..

İpek Hanım'dan bahsetmemiştim geçen yazımda, 'Çilek'imiz İpek Kuşçu atölyeyi öyle güzel bir enerji ile yönetiyor ki, çocukların ilgisini çekmesi ve katılımlarını sağlaması hiç zor olmuyor. Çilek Hanım; Sofra, Meraklı Minik ve Bebeğim & Biz dergilerinde yazıyor, yemek stilistliği ve yemek fotografçılığı yapıyor, santralistanbul'da çocuklara ve ailelerine atölyeler düzenliyor, ilköğretim okullarında da sağlıklı beslenme üzerine çalışıyor. Çok da cici bir blog'u var, okumak isterseniz link'i burada

Santralistanbul'daki son atölye günüydü bizimki, şubatın ilk iki haftası sömestre tatili için atölyeler olacak, sonra Mart'da yeniden bahar dönemi başlıyor. Heyecanla bekliyor olacağız !

Merhaba 2011

2011-01-01T23:25:00.000+02:00

Hooray! Hooray! It's New Year's Day!
The day we start anew.
So this year I’ve decided
To become a kangaroo!
Or maybe i will learn to fly,
Or how to walk through walls,
Or how to turn invisible,
Or surf on waterfalls.
I'll make myself elastic
And I’ll teach myself to shrink.
I'll turn into a liquid
And I’ll pour me down the sink.
I'll visit other planets
And meet aliens galore.
I'll travel to the distant past
And ride a dinosaur.
I've got so many wondrous plans.
I'm starting right away.
Yes, this will be the best year yet.
Hooray! It's New Year’s Day!

Parti Zamanı !

2010-12-30T13:37:00.000+02:00

Yine güzel bir etkinlik okulumuzdan, bütün gün sürecek kocaman bir parti var bugün okulda, hem de kostümlü.. Minik dramalar, şarkılar, danslar, parti yemekleri, hatta bir noel baba..

Tüm sınıflar bir arada, kostümlü, cıvıl cıvıl bir sürü çocuk !

Bizimkilere kostüm seçin bakalım, ne giymek istersiniz der demez Aslı hemen kovboy olmak istedi, cowgirl desem daha doğru olacak sanki :) Selincik de tavşan olmak istermiş, en sevdiği hayvan.. Dün hemen Canan Kostüm'e gidip iki günlüğüne kiraladım kostümleri, bu sabah büyük bir heyecanla giyip gittiler. Seviyorum burayı, Aslı'nın bale kıyafetlerini de buradan almıştım.. Saatlerce bakabileceğiniz kadar çok seçenek var, kiralamak da en mantıklısı zaten, bu yaşlarda çabuk büyüyorlar, dünya kadar para vermeye de hiç gerek yok 6 ay sonra küçülecek ve ancak 1-2 kez giyilecek kıyafetlere.

Bizimkiler bir süredir sınıflarında yılbaşına geri sayıyorlarmış, anladığım kadarı ile her gün bir sayıyı koparıyorlar, eve geliyorlar bugün 3 gün kaldı, bugün 2 gün kaldı diye.. Sonra Aslıcık dün akşam oturdu bu resmi yaptı, anne, Aslı ve Selin birlikte yılbaşı ağacını süslüyorlarmış, baba işten gelince görüp çok şaşıracakmış. Çiçek böcek, araba, otobüs, ev, bahçe falan çizmesi tamam çok güzel de, asıl ben gözünde canlandırdığı senaryoları kağıda aktarmasına bayılıyorum Aslı'nın, tüm heyecanı ve mutluluğu olduğu gibi yansıyor..

Çilek ve Çırakları Mutfakta (Vol 1)

2010-12-26T22:51:00.000+02:00

İstanbul'da bu kadar keyif alarak vakit geçirdiğim yer sayısı gerçekten çok az.. Santralistanbul'dan bahsediyorum.. Bilgi Üniversitesi kampüsünde santralistanbul.. Eyüp'ün göbeğinde birden kendinizi Paris'te, örneğin Georges Pompidou'da falan sanıyorsunuz.. Her zaman güzel ve özgün bir sergi oluyor, ya da ilgilenebileceğiniz bir atölye. Yemek yiyelim acıktık derseniz otto santral ya da tamirane, ikisi de birbirinden keyifli mekanlar.. Tamirane'de yemek yerken canlı jazz performansına da denk gelebilirsiniz, her ikisinde de açık büfe pazar kahvaltısı nefis..

Çocuklar ile ne alakası var diyeceksiniz, konuya gireyim artık :) Santralatölye'nin çocuklar, gençler ve yetişkinler için ayrı ayrı etkinlikleri oluyor.. Çocuklar için özellikle takip edilmesi gereken bir merkez burası, o kadar çok etkinlik var ki hepsine geleyim deseniz ayda iki hafta sonunuzu burada geçirmeniz gerekir. Bu ay için bizimkilere yılbaşı temasına da uygun olsun diye 'Çilek ve Çırakları Mutfakta: Yılbaşı Armağanı, Kendi Çikolatamızı Kendimiz Yapıyoruz' atölyesinde yer ayırtmıştım, eğlenceli olacağını tahmin etmiştim ama doğrusu bu kadar profesyonel olmasını beklemiyordum. 20 çocuk alıyorlar, etkinliklerin bazıları aile ile birlikte ama bu atölye sadece çocuklar içindi.. Bizimkileri beşer kişilik masalara oturttular, bir saat sonra kendi elleri ile yaptıkları ve süslü kağıtlar ile paketledikleri çikolatalar ile yüzlerinde de kocaman gülümsemelerle çıkageldi bizimkiler. İçeride fotoğraf çekemedik tabii çalışırlarken ama öncesi ve sonrasından birkaç kare var..

Öğretmenlerden biri Selin'in bana doğru geldiğini görünce atıldı hemen, demez mi, 'şu kızı ben yemeden alın götürün hemen, o ne şirinlik öyle' diye ! Bizimki sınıfın en küçüğü olmasına rağmen (4-6 yaş atölyesine abla kontenjanından girmiştik) her zamanki bıcırıklığı ve hazırcevaplığı ile hemen ilgi çekmiş burada da :)

Akşam yemekten sonra yaptıkları paketleri heyecanla açtılar ve kendi elleri ile yaptıkları çikolataları hep beraber afiyetle yedik, laf olsun diye değil, gerçekten çok lezzetli olmuş !

Çikolatamızın tarifi de aşağıda, yeniden yapmak istersek kaybetmeyelim diye burada dursun (yazıları okumak için tıklayın), başka uygulamak isteyen de olursa, gerçekten çok pratik.. Önümüzdeki ay başka bir atölyede, bu sefer ailece mutfaktayız :)

Yeniden Dolphinarium

2010-12-19T23:26:00.001+02:00

Dolphinarium'u ziyaretimizin üzerinden tam 2 sene geçmiş, demek ki Aslı'yı Selin kadarken götürmüşüz, Selincik de 13 aylık olduğu için evde bizi beklemiş :) Artık ikisinin birden keyif alacağını düşündüğümüz için bu sefer hep birlikte gittik. Aslında uzunca bir süredir internette ve basında hayvanlara eziyet edilerek eğitim verildiği, dolphinarium'un kapatılması gerektiği ile ilgili yazılar okumuştum ama web sitelerindeki duyuruda kullandıkları cevap hakkını okuyunca doğru olabileceğini düşündüm. Bir de çocukları bu güzel gösteriden mahrum etmek de istemedim, ikisi de hayvanları çok seviyorlar, ve hayvanları içeren tüm etkinlikler onları gerçekten çok mutlu ediyor.

Geçtiğimiz iki sene içinde beyaz balina ve mors da eklenmiş gösteriye, ilk gidişimizde sadece fok balıkları ve yunuslar vardı. Bu seferki daha renkli bir gösteri oldu dolayısı ile. Selin Yunusları, Aslı da Sara'yı beğenmiş, Sara 1 tonluk bir Mors, çok da marifetli.. Örneğin tango yaparken kısa bir videosunu çekmiştim, aşağıda izleyebilirsiniz.

Giriş ücretlerine zam da gelmiş bu arada, ilk gidişimizde 20TL / 10TL olan biletler bu sefer 25TL / 20TL olmuştu. (3 yaş altı hala ücretsiz) Bir de cafe/restaurant'ı açılmış, saat 14:00 seansı öncesi erken gidip atıştırmak mümkün artık. İlk gidişte insanları neredeyse azarlar kabalıktaki ekip (sunucu, yer gösterici, salon görevlileri vs..) bu defa daha kibarlardı..

Bu işletmenin ayakta kalmasını istiyorum, iki senede bir izlemeye gidiyoruz diye değil, yunus terapi merkezi olarak da çalışıyorlarmış, biraz da ondan. Hayvan destekli terapilere inanıyorum, down sendromu ve otizm gibi nörolojik bozuklukları olan özel çocuklarla yapılan yunus terapileri ile ilgili bir sürü yazı okumuştum, Türkiye'de sadece birkaç tane merkez var bu konuda hizmet alınabilecek, umarım ayakta kalırlar..

Yaşasın Okulumuuuz

2010-12-16T23:24:00.000+02:00

Anaokuluna en zor alışan çocuklar diye bir sıralama yapılsa, Aslı ilk sıraları kesinlikle kaptırmaz.. Daha önce de bu konuda yazmıştım, 3 yaşına 3 ay kala başladığı ilk senesinde tam 4 ay anaokuluna gittim ben, Aslı'yı okula bırakmaktan bahsetmiyorum, anaokulunda 4 ay oturup Aslı'nın alışmasını beklemekten bahsediyorum. Kısa bir süre sınıfta, sonra girişte, sonra öğretmenler odasında, en son da okulun önüne park ettiğim arabada olmak üzere, tam 4 ay, hafta içi her gün, sabah 09:00 - öğlen 12:30.. İlk senenin kalan 6 ayında ise okulda beklememe gerek kalmadı ama yemekhaneye inmek istemeyen Aslı, okul servisine de kesinlikle binmediği için her sabah ben götürdüm, her öğlen ben aldım, tam 10 ay.. (Bu arada evde de 1.5 yaşındaki Selin bekliyorken annesini..)

İkinci sene, 4 yaşına 3 ay kala, Eylül'de okullar açılınca öyle bir tepki gösterdi ki, bu kez tamamen bırakmak zorunda kaldık okulu. Doğduğundan beri toplasak o hafta ağladığı kadar ağlamamıştır, rüyalarında bile sayıklar olmuştu eve gidelim diye.. 1 hafta dayandım, ilk yılın okula adapte olma emekleri boşa gidecek olsa da Aslı'ya kıyamadım, vazgeçtim.. Taa Şubat sonuna kadar, 5 ay evde oturduk Aslı ile.. Ne kadar 4 yaş okul öncesi eğitim seti varsa alındı eve, okulda nereye geziye gidiliyorsa biz de gittik sıra ile aynı yerlere.. Martta Aslı'nın biraz kendine güveni yerine geldiğini hissettiğimde yeniden denedik, yaz okulu da dahil 4 ay sorusuz bir şekilde yarım gün gitti okula. Okulda yemek yemeğe de başladı.. Servis fobisi devam ettiği için yine bir 4 ay daha sabah okula anne bırakıp öğlen yemeğinden sonra anne aldı Aslı'sını okuldan.

Üçüncü sene, yani bu sene... Sihirli değneğin değdiği sene işte bu 4.5 yaş dönemi oldu ! Öyle bir döndü ki okula tatilden, okuldaki ilk iki senesine şahit öğretmenleri olmasa, kimse bana inanmayacak ! Haftasonları bile okul yok mu diye soran, yarım günden tam güne geçip bir gün bile neden bu saate kaldık annem nerede diye merak etmeyen, canavar görmüş gibi kaçtığı okul servisine bir gün ansızın binmeye karar veren, çarşambaları okuldan sonra bir de bale derslerine kalıp cumartesileri de birer saat okuluna baleye koşan bir Aslı.. Sakın kimse 'aman nazar değmesin' diye okumasın, yukarıda biraz ilahi adalet varsa nazar falan değmemesi lazım, insaf ;)

Anaokulumuzun sahibinden okul müdürüne, çocuk psikoloğundan emeği geçen bütün öğretmenlerine, yemekhanedeki ablalarından servis şöförüne kadar, bu kadar ne yaptığını bilen bir kadro olmasa idi işimiz çok zordu.. Bu da gecikmiş bir 24 Kasım yazısı olsun bizden ! İyi ki varsınız !

Bu dönemin ilk 3 ayından kareler..

Bizimki Halloween partisinde 'trick or treat' yaparken..
Dear Helen & Elle, she adores you both, you're the best !

Dersimiz sebzeler ve meyveler nasıl yetişir.. Sevgili Hande öğretmenimizin elinde kıvırcık, bizimki arkadaşı Ege ile birlikte sağ tarafta havuç inceliyor :) Hande öğretmenim, 2 yaşından beri meyve yemeyen çocuğa elmayı armudu yedirmeyi başarıp, bir de ıspanağı bile sevdirdiniz ya, ne diyeyim bilmiyorum ! Bir de hapşururken ağzımı kapatacakmışım, mikroplar sıçrarmış :)

10 Kasım'dan bir gün önce Ahtapotlar sınıfı Dolmabahçe Sarayı'nı geziyorlar. Atatürk'ün yatağının ve odasının büyüklüğünü anlata anlata bitiremedi, bir de televizyonu yokmuş Atatürk'ün !

Görgülü Pastanesi'nde pasta yapımı inceleniyor, sonra eve gelip çileklerin nasıl kesildiğine kadar anlatılıyor..

5 yaşında bir çocuğun objektifinden

2010-12-14T23:28:00.003+02:00

Japon turistler gibi devamlı elimde fotograf makinası ile dolaştığımı fark ettim, 'çabuk büyüyorlar, resim çekmeliyim!' telaşı ile, geçen akşam Aslı en sonunda dayanamadı, 'ben de çekebilir miyim biraz?' diye kibarca bir istekte bulundu. Nasıl olsa sileriz sonra, oynasın istediği kadar diye otomatik ayara getirip verdim makinayı.

Aşağıdaki fotografların hepsini Aslı çekti, elinde makine dolaştı evin içinde, neyi beğenirse kendi çekti, yemin ediyorum hiçbirinde ne çekerken objektifini düzelttim, ne de çektikten sonra photoshop vs. üzerinde oynadım, hepsi tamamen Aslı'nın kareleri. En ufak bir titreme olmadığı gibi, objeler resmin tam ortasında.

Hele bir iki de kompozisyon yakalamış ki, örneğin kedisi Zeytin'in camın önündeki yuvalarına giren kuşları seyredişini, babasının Zeytin ile oynadığı fotografı herhangi bir yetişkinin böyle yakalayıp fotograflaması çok zor ! Mutfaktaki mıknatısları, yılbaşı ağacının süslerini, babaannesine hediye ettiği kelebek resimlerini, duvardaki Orhan Taylan'ı, kapı çalınca koşup damacana ile su getiren amcayı bile çekmiş :)

Fotografçılığa başlama yaşı nedir acaba, bir iki kursu arasam gülerler mi ?

Kızların Doğumgünü Partisi

2010-12-13T22:59:00.000+02:00

Aslında büyük bir mutlulukla yazacaktım, bizimkilerin uzun zamandır heyecanla bekledikleri, pastalarını internetten kendileri seçtikleri, sınıf arkadaşları da gelecek diye sevinçten uçtukları doğumgünü partilerini.. Şöyle kalabalıktı, çocuklar böyle eğlendiler, Gymboree doğumgünü organizasyonunda pek de başarılıydı, pastamız tam da istedikleri gibiydi, diye.... yazacaktım da yazacaktım...

Ama Aslı ertesi gün okuldan dönüp de akşam olunca oturup öyle bir resim yaptı ki, hiçbirşey yazmayıp bu resmi koymaya karar verdim, o herşeyi anlatmış zaten. Balonlarını, hediyelerini, birlikte üfledikleri pastanın üzerindeki balerini bile unutmamış.. Hele o yüz ifadeleri.. Canım kızım, mutluluk kağıda bundan daha güzel aktarılabilir mi ?

Bizimle olan tüm dostlarımıza, okul arkadaşlarımızın anne babalarına, sevgili ailelerimize sonsuz teşekkürler. Nice senelere Prenseslerim, gözlerinizdeki ışıltı bizlere yaşama sevinci veriyor !

Kurumayan Oyun Hamurları

2010-12-11T18:44:00.000+02:00

Oyun hamurları her yaşlarında bizimkiler için favori oyuncaklarımdan olmuştur. Her zaman en uzun süre, en keyif alarak oynadıkları oyuncaklar bunlar. Ancak artık özellikle play-doh'un o kadar çok aksesuarı ve alet edevatı çıktı ki, oyun hamurları yaratıcılıktan biraz uzaklaşıp çevir dondurma külahına dökülsün, bastır kelebek resmi çıksın'a dönüştü.. Aslında çocukları birkaç renk hamur, bir merdane ve kesmek için plastik bir bıçak ile rahat bırakmak daha doğru bence.. Öbür türlü herşeyde olduğu gibi bunda da iki yaşından itibaren 'bununla yapmak daha kolay, uğraşmaya gerek yok'a dönüyor işler.

İnce motor gelişimi, el-göz koordinasyonu, hayal gücü, yaratıcılık, kendini ifade etme, şekilleri, renkleri öğrenme, gibi bir sürü faydası var oyun hamurlarının

Şimdiye kadar bir sürü markanın kilolarca hamurunu tüketmişizdir büyük ihtimalle, en dayanıklısı olan play-doh'da bile kapalı kutusuna geri koymayı her seferinde başarsak bile kısa bir süre sonra kuruyor hamurlar. Aslında en sağlıklısı bizimkilerin anaokulunda yaptıkları gibi kendi hamurlarımızı kendimiz imal etmemiz ama onunla da başa çıkmak çok zor, bir iki kez denedim ama talebe yetişmek bir süre sonra mümkün olmadı. Sonunda yeni bir oyun hamuru gördüm, gerçekten kurumuyor ve sertleşmiyor. Üstelik de kolay kullanılacak bir paketin içinde ince şeritler halinde birçok renk bir arada satılıyor. Sadece evde oynamak için değil, alıp çantaya atmak, gittiğin yerde (arkadaş ziyareti, brunch, vs..) çocuklara vermek açısından da pratik.

ELC markası eskiden Leonardini'de satılırdı, bir seneden uzun bir süredir markayı Mothercare'in satın alması ile artık sadece Mothercare'lerde satılıyor. İçinden çıkan kağıdın üzerindeki modelleri de yapmak mümkün, tamamen çocukların hayal gücüne bırakmak da.. Bağlantıdaki sitede yapılabilecek güzel modeller de var, fikir vermesi açısından. Resmini koyduğum sekiz renkli setin fiyatı da 3.90 TL, birkaç tane alıp evde tutmakta fayda var. Yeşil kanatlı kelebek Selin'in, geri kalanlar da Aslı'nın sanat eserleri !

Alis Harikalar Diyarında

2010-12-10T22:22:00.001+02:00

Ekim ayında Aslı 3, Selin de 2 oyun görünce, Kasım ayında tiyatroya biraz ara vermiştik, bu ay Alis Harikalar Diyarında ile başladık yeniden. Tiyatro Mie'yi beğeniyorum ben, daha önce Kırmızı Başlıklı Kız oyunlarını seyretmiştik. Bu oyunun konusu biraz daha karışık tabii, fazlaca hayal gücü kullanmaları gerekiyor çocukların.. Aslında yaşananların bir rüya olması, Alis'in yeniden gerçek hayata dönme çabaları falan, bizim Matrix'i ve Inception'i anlamaya çalışmamız gibi bir durum olsa gerek :)

Konuyu tam olarak kavradıklarına emin değilim ama yine de eğlendiler ve merakla seyrettiler bizimkiler. Müzikal olduğu için, bir de aralarda kahramanlar çocuklara danışıp ilgilerini çekmeyi başarınca sıkılmadan takip edebiliyorlar kızlar. Hatta, Alis'in eve dönmek için sihirli elmayı ısırmasına rağmen Harikalar diyarından bir türlü çıkamadığında 'Annem babam merak eder' diye üzülmesine bizim Selin'in de gözleri doldu, dudaklar büzüldü hemen :)

Bu arada söylemeden geçemeyeceğim, Akatlar Kültür Merkezi muhteşem bir salon, özellikle çocuk tiyatroları için. En ön sırada almıştık koltukları, sahne bizimle aynı düzlemde ve tam önümüzde olduğu için neredeyse oyunun içinde gibiydik. İyi bir salon oyunu daha da güzelleştiriyor.

Aralık ayında başka oyuna gidemeyiz herhalde, bu haftasonu bizimkilerin doğumgünü partisi var, ondan sonraki haftasonu da Santral İstanbul'da çikolata atölyesindeyiz. Unutmadan, Anadolu yakasındaki üç oyunun üçünde de tek boş koltuk yokken, Etiler'in göbeğinde böyle güzel bir salonun yarısının boş olması ne kötü, üstelik hava da soğumuş ve açık hava etkinlikleri de son bulmuşken.

Çantada neler var ?

2010-12-09T22:58:00.001+02:00

Montessori eğitimi ile ilgili geçen ay bir yazı yazmıştım, bu yazım biraz onun devamı gibi olacak. Duyu eğitiminin bir başka ayağı olan dokunsal (stereognostic) gelişimi destekleyen bir oyun bu kez oynadığımız. Aslında Montessori eğitimi veren anaokullarında müfredatın bir parçası bu 'mystery bag' oyunu, ve yurtdışında eğitim materyali olarak da satılıyor bu oyun setleri. Evde bir benzerini yapmak çok kolay, bugün denedik, kızlar çok sevdiler.

Oyun basit, içini görmeden objeleri dokunarak seçebileceği bir çantanın içine çeşitli şekillerde küçük objelerden koyuyoruz her evde olan basit şeyler, fazla da büyük olmalarına gerek yok. Aynı torbadan birer tane kızlara, bir tane de bana hazırlıyorum. Tek çocuk ile oynanacaksa zaten iki torba yetecektir. Benim torbanın içinden aldığım objeyi onlara gösteriyorum ve aynısını bakmadan çantalarından bulmalarını istiyorum. Sonra sıra ile onlar seçiyorlar, biz bulmaya çalışıyoruz.

Örneğin ben çay kaşıkları, kurabiye kalıpları, küçük toplar, bantlar, anahtarlar, çubuklar, minik polar tavşanlar, küçük küpler ve pet şişe kapakları kullandım.

Bu oyunu değiştirmek ve geliştirmek de mümkün, dokunsal gelişimin yanı sıra, sözcük dağarcığını geliştirmek ve ifade etme yeteneğini desteklemek için de torbadan çıkan objenin anlatılması istenebilir, ne işe yaradığı, renkler / şekiller / fiziksel özellikler gibi.. Hatta daha ileri yaşlarda torbadan örneğin 'k' harfi ile başlayan bir obje seçilmesi de istenebilir. İçindekileri sık sık değiştirme şartı ile çocuklar için hem eğlenceli, hem eğitici, hem de ücretsiz bir oyun :)

Gruffalo

2010-12-05T23:51:00.001+02:00

Uzun zamandır çocuk kitapları ile ilgili bir şey yazmadığımı fark ettim, oysa Aslı'nın en sevdiği iki şeyden biri kitap okumak uzunca bir süredir (diğeri de resim yapmak) Kitap okumak diye yazdım, okuma yazma öğrenmesine daha iki sene varken, çünkü öyle hissederek ve kendini vererek dinliyor ki biz okurken, iki-üç okumadan sonra sevdiği kitapları hemen aklında tutup neredeyse kelimesi kelimesine okumaya başlıyor, doğru yerlerde sayfa çevirerek :)

Farenin biri ormanın kuytusunda gezmeye çıktı. Fareciği gören tilkinin karnı acıktı.'Ormanın kuytusunda ilerle ve gör neler oluyor cin gibi bir fare karşılaşınca baykuşla, yılanla, bir de aç Tostoraman'la'

Son zamanlarda bayıldığım bir kitap serisi oldu. Hatta o kadar beğendim ki, aynı yazar ve çizerin birlikte yazdıları diğer kitaplara da sıçradı bu ilgim :) Diğerlerine yazının sonunda değinirim, önce Gruffalo'yu anlatmalıyım, yani Tostoraman'ı !

Türkçe'ye Yıldırım Türker tarafından çevirilmiş olan Tostoraman'ın yazarı Julia Donaldson, çizgiler de Axel Scheffler'den. Bir çocuk kitabında bence olması gereken iki ana öğe; sürükleyici, ilgi çekici, merak uyandıran bir hikaye ve tabii çocukları alıp öykünün içine götürecek kalitede çizgiler, resimler, görsel anlatım. ve tabi bir de, söylemeye gerek yok, orjinali yabancı dilde olan kitaplar için, kitabın ruhunu aynen yansıtacak bir çeviri. Tostoraman serisinde bunlar hepsi kusursuz.

3-7 yaş arası çocuklara hitap eden Tostoraman, yazıldığı 1999 yılından beri tam 10,5 milyon gibi bir satış rakamına ulaşmış, 32 dile çevrilmiş! İnanmak çok zor değil mi ? O kadar beğenilmiş ki, ve o kadar çok ödül almış ki, müzik CD'leri çıkmış, kısa bir animasyon filmi yapılmış, 'Gruffalo' markalı birçok aksesuar, kıyafet, puzzle, bardak/çanak, aklınıza ne gelirse satışa sunulmuş, Londra'da ve Broadway'de çocuk müzikali olarak oynanmış. Bunlar çok talep gören bir karakter için çok normal pazarlama aktiviteleri, ama garip olan ve benim çok takdir ettiğim konu ise, yazar ve çizer Gruffalo serisinin sadece bir kitabını daha yazmışlar hepsi o kadar. O da 2004 yılında, 'Gruffalo's Child' (Tostoraman'ın Yavrusu diye çevrilmiş). Yani talep varken Tostoraman Okulda, Tostoraman Yüzüyor, Tostoraman bilmemne, gibi 'zorunlu üretim' yapmamışlar. 10 yılda sadece iki kitap.. Bence harika ! Yazar Julia Donaldson'ın İstanbul'a gelişlerinden birinde verdiği bir röportajı okumuştum, hayran olmamak mümkün değil.

Bu iki kitabı edindikten sonra hemen bu yazar ve çizer ikilisinin başka hangi kitapları var diye araştırdım, bulduğum kitapların aşağıda yazdığım ilk ikisini de aldım, onlar da beni hiç yanıltmadı. Hepsi birbirinden güzel. Okurken yerlerinde duramadılar bizimkiler, özellikle Aslı, 'aa şimdi ne olacak' gibi sorularla ve büyük bir heyecanla dinledi.

Yeni kitap bombardımanı olmasın diye kalanları da bir iki ay sonra alacağım. Julia hep kitap yazsın, Axel de onları canlandırsın !

Kasabanın En Şık Devi (The Smartest Giant in Town), Popcore Yayınları
Süpürge'de Yer Var Mı ? (Room on the Broom), Popcore Yayınları
Nohut Oda Bakla Sofa (A Squash and a Squeeze), Popcore Yayınları
Zogi (Zog), İş Bankası Kültür Yayınları
Minik Balık (Tiddler), İş Bankası Kültür Yayınları
Değnek Adam (Stick Man), İş Bankası Kültür Yayınları
Pırtık Tekir (Tabby MacTat), İş Bankası Kültür Yayınları

Yılbaşı Ağacı

2010-12-03T00:16:00.000+02:00

Nasıl yapıyor bilmiyorum, Aslı iki senedir Aralık ayının hemen başında başlıyor yılbaşı ağacını ne zaman süsleyeceğiz diye.. Tahminim şu, Selin 23 Kasım, Aslı da 25 Aralık doğumlu olduğu için son iki sene Aralık ortasına doğru tek bir doğum günü partisinde birlikte kutladık doğum günlerini, ve o sırada evde yılbaşı ağacımız süslenmişti. Şimdi partilerine az kaldığını biliyorlar, bu hafta Beyaz Fırın'ın internet sitesindeki kataloğundan pastamızı seçtik, sınıf arkadaşlarımıza davetiyeler hazırladık, okulda dosyalarına koyduk. Sanırım doğum günü yaklaşıyorsa yılbaşı ağacı zamanı da yaklaşıyordur çıkarımı yaptı bizim akıllı bıdık.. Neyse, yoğun ısrarları kıramadım, adet bozulmasın zaten doğum günü partilerine de fazla bir şey kalmadı diye. Daha yılbaşına neredeyse bir ay varken - ve dışarıda hava 20 derece iken - bizim salon ışıl ışıl oldu.

Büyük bir keyifle ağaç süslendi, süslerken bir de 'jingle bells' söylemeye başladılar ikisi birden! Bunu nereden bildikleri hakkında gerçekten bir fikrim yok, Mickey'nin Kulüp Evi'nden ya da yılbaşı temalı DVD'lerden birinden olsa gerek.. Kamerayı kaptım son anda, buyurun size 'early' Jingle Bells ;)

İpek Hanım Çiftliği

2010-11-25T22:16:00.000+02:00

Yok yok, televizyon dizisi falan değil.. Aydın Nazilli'nin Ocaklı köyünde bir çiftlik burası.. İstanbul'daki hayattan kaçan ve Ege'de çiftçilik yapmaya başlayan bir annenin hikayesi.. Önce kendi kızı için başlayan, sonra İstanbul'daki eşe dosta gönderilen sağlıklı meyve-sebze yetiştirme hobisi zaman ilerledikçe ve ismi duyuldukça büyüyor. Pınar Hanım Türkiye'nin dört bir yanına kolilerle 'sağlık' yolluyor.

Bir arkadaşım vasıtası ile haberim oldu benim de, o tarihten beri marketlerdeki plastik sebze ve meyvelere veda ettik.. Bizim kızların anaokulu da uzunca bir süredir Ege'deki bir çiftlikten alıyordu ürünlerini, meğer o koliler de İpek Hanım Çiftliğinden geliyormuş. (Bu arada, çiftliğin sahibi Pınar Kaftancıoğlu, İpek ise onun güzel kızı) Bizimkiler günde üç öğün taze çiftlik ürünleri ile besleniyorlar artık. Koliden çıkan sebzelerin kokusunu anlatmak zor, bir gün önce tarladan koparılan sebzeler, kümesten toplanan yumurtalar ertesi gün tabağınızda. Sadece sebze-meyve de değil, arayıp da bulamayacağınız ebegümeci, turp otu, hardal otu, aklınıza ne gelirse.. Köyde çalışan hanımların elleri ile yaptığı marmelatlar, turşular, köy ekmekleri, taze yufkalar, peynirler, tereyağları. Pınar Hanım'ın e-mail ile gönderdiği haftalık listeden işaretleyip geri gönderiyorsunuz, ufak bir kargo ücreti ile iki günde koli kapıda.

Organik sertifikası almak gibi bir derdi de yok Pınar Hanım'ın, bu işi ticaret için yapmadığından hiç ihtiyaç duymamış. Sertifikayı aldıktan sonra üretimde neler döndüğünü de çok iyi bildiği için, işin 'pazarlama' kısmı onu pek ilgilendirmiyor. Onun deyişi ile 'Ege'nin köy ürünleri zaten yüzyıllardır organik..'

Yukarıdakiler bu hafta kolimizden çıkanların bazılarının resimleri.. Özellikle patatesli ve incirli köy ekmeği, tatlı lor peyniri, yayık tereyağı, küllü zeytin dedikleri hafif acı yeşil zeytini, erik marmeladı, poleni içinde süzme bal, köy bulguru, domates kurusu ve tabi tulum peyniri harika.. Hele bir de yufkanın yanında istediğim ege otlarından yapılan peynirli börek içi var, bana sadece birleştirip böreği fırına koymak kaldı..

Daha önce gazetelerde yer almış, birçok anne bloglarında yazmış, keşke birkaç sene önce duysaymışım diyor insan.. Çiftliği mutlaka gezin, bayılacaksınız..

Miniğimin ilk 'karne'si

2010-11-19T01:17:00.001+02:00

Selinciğim Kasım doğumlu olduğu için Eylül'de aslında daha 3 yaşı dolmadan anaokuluna başlamıştı.. İkinci çocuk olduğu ve evde hep bir oyun arkadaşı olduğu için daha kolay adapte olabileceğini düşünmüştüm, ne mutlu ki öyle de oldu. Anaokulumuzda 2.5 ayımızı doldurduk, ilk dönemin de tam ortasına denk geldi bayram tatili, bizimkiler tatil öncesi çantalarında birer 'kazanım değerlendirme formu' ile döndüler.

Sevgili Burcu ve Sevil öğretmenleri miniğim için çok güzel şeyler yazmışlar, özellikle dil becerisi sayesinde yaşıtları ile ve yetişkinler ile olumlu ilişkiler kurduğu yorumu beni çok mutlu etti, bir o kadar da gülümsememe sebep oldu. Aynı anne babadan iki yıl ara ile iki kız çocuğu, hamilelik döneminden yediği içtiğine, büyütülme şekillerine kadar her şey aynı.. Biri üç yaşına kadar tek bir cümle kurmasın, diğeri daha iki yaşına gelmeden bülbül gibi şakısın :)

Selin haftaya 3 yaşını dolduracak.. Konuşması 4 yaş seviyelerinde.. Gördüğü rüyaları anlatıyor, oyun kurup bize kurallarını bildiriyor, onlarca şarkıyı unutmadan söylüyor, şiir okuyor, espri yapıyor, hatta kıvırmak için bir sürü şey de uydurabiliyor.. Öyle laflar ediyor ki bazen, gülmekten ölüyoruz. Örneğin bu gece, uyku saati kitabımızı okumak için odasına girdim, ardımdan da babamız gelmiş iyi geceler öpücüğü için, ikimiz aynı anda odaya dalınca, uykulu gözlerle demez mi 'hayıır, iki kişi olmaaz, karışık olur' diye. İkimiz birden kitap okumaya geldik sandı herhalde akıllı bıdığım benim!

Fırında Palamut

2010-11-15T23:51:00.002+02:00

Sarıkanat, çinekop ve lüfer yemiyoruz ! Yemiyoruz değil mi ?

"Avlanma alt limiti 14 cm olan lüferin, bu boyunun, henüz yumurta bırakmamış çinekop boyu olduğunu biliyoruz. Bir lüferin ancak 24-26 cm boyunda, erişkin bir balık olduğunda yumurta bırakabildiğini biliyoruz. Tezgahlarda gittikçe ufalan ve fiyatı da hergün artan lüferler görüyor olmamız, soyunun tükenmekte olduğunun bir işareti. Türk Deniz Araştırmaları Vakfı (TÜDAV) da bu endişemizi doğruluyor. Boğaziçi'nden istiridye gitti, istakoz yok oldu. Hikayelerini okuyoruz sadece. Peki lüfer de yok olduğunda ne kalacak geriye? Biz diyoruz ki, 24 cm'in altında bir lüferi, biz işletmelerde ya da tabaklarımızda istemiyoruz."

Slowfood Türkiye'nin alt grubu Fikir Sahibi Damaklar ile TÜDAV'in birlikte başlattığı kampanyayı buradan takip edebilirsiniz.

Peki ne yiyoruz ? Hamsi, istavrit, tekir, barbunya tamam lezzetliler ama çocuklara yedirmek zor, eti az, kılçığı fazla. Kalıyor palamut, levrek, çipura, kalkan, bir de fener balığı.

Bugünkü yazı palamut için, benim favorilerimden.. Eylül-Şubat arası en lezzetli olduğu dönem, yani şu sıralar tam da palamut zamanı. Yağlı da bir dönemi olduğu için birkaç ay tavası ağır kaçar, evde ızgara zor, işte bizim sık yaptığımız fırında kolay bir tarif..

Bir tencerede ince kesilmiş soğanları 2-3 çorba kaşığı zeytinyağı ile hafif öldürüyoruz. Üzerine 4 tane büyükçe domatesin kabuğunu soyup küçük küpler halinde kesip 5 dakika birlikte çeviriyoruz.

En son 3-4 diş ince kesilmiş sarımsak, 2 çorba kaşığı daha zeytinyağı, 1 bardak su, tuz, istenirse az kırmızı biber, 1-2 tane defne yaprağı ilave edip 15 dakika pişiriyoruz, altını kapatırken ince kıyılmış maydanozları da içine atıp karıştırıyoruz. (Maydanozları pişirmiyoruz)

Fırına girebilecek bir borcama dizdiğimiz dilimlenmiş palamutların üzerine harcımızı döküyoruz, 200 derece fırında 30 dakikada tamam ! Minnoşlara hem balık, hem sebze, hem sarımsak yedirmiş oluyoruz!

Kasım ortası, hava nefis !

2010-11-14T22:49:00.000+02:00

Sonbaharın da sonundayız artık, 22 derece gösterdi arabanın termometresi bugün.. Şikayet ettiğim sanılmasın, alışveriş merkezlerinde, evde, televizyon karşısında ne kadar geç bulursak kendimizi o kadar iyi.. Bayram tatilinde bir yere gitme niyetinde olmadığımız için 'İstanbul ve Biz' temalı bir tatil olsun dedik, hava da ilkbahar havası olduğu için açıkhava gezilerle başladık.. Hafta ortası hava bozarsa zaten tiyatrolara, müzelere, atölyelere yöneleceğiz diye.. Ağva'yı eylülde gezmiştik, bugün Riva idi durağımız..

Yol üstü Kavacık Marmaris Büfe'de yiyecek içecek öteberi için durmayı da sayarsak neredeyse yarım saatte piknik örtümüzü çimenlere yaymıştık bile.. Aslında bilerek gittiğimiz bir yer değildi ama efnes bir seçim oldu.. Riva'ya kadar nasıl olsa yolda duracak bir yer buluruz diye diye geldik.. Üzerinde piknik, kamping falan yazan minik bir tabela bizi yukarılara tırmandırdı, karşımıza Orman Bakanlığına ait Riva-Elmasburnu mesire yeri çıktı. Mis gibi orman, örtü serilip piknik yapılacak, top oynanacak bol bol çimen, hatta yokuş aşağı kısa bir yürüyüşle kumlu bir plaj ve dingin bir deniz, bol oksijen ve kilometreler boyunca topu topu üç aile..

Dönüşte de şehire Ömerli üzerinden dönüş, yol üstünde anneanne-dede'de yorgunluk çayı ve keyifli bir akşam yemeği. Eve dönerken yine kucakta yatağa taşınan iki yorgun şovalye !

Ece ve Damla Altı Olduu !

2010-11-07T23:37:00.000+02:00

Bizimkiler doğumgünlerinin sırasını ezberledi artık.. Sayıyorlar hemen "Alp ve Can'dan sonra annemiz, sonra Ekin ve Güneş, sonra anneanne, sonra Ece ve Damla, sonra yılbaşı ağacı süslüyoruz, o sırada da bizim doğumgünümüz, sonra da Efe ile Nazlı'nın" diye.

Bu arada yazarken fark ettim, yeğenlerim, kuzenimin çocukları, en yakın arkadaşlarımın çocukları, birlikte vakit geçirdiğimiz ne kadar minnoş varsa hep ikiz.. Ve tabii kendileri de iki çocuk.. Bizimkilerin kafasındaki "herkesin bir kardeşi vardır, onun kardeşi yok ne demek anne ?" soruları buradan geliyor demek ki, başka bir örneğe pek rastlamadıklarından :)

En sevdikleri şey doğumgünü partileri. Bir sürü yeni oyun öğreniyorlar, genellikle kendilerinden büyük çocuklar oluyor, çok da iyi oluyor, hayran hayran bakıyor bizimkiler abla ve abilere.. Onlarla oynamayı çok seviyorlar. Hele ev sahipleri Ece ve Damla gibi cici ablalar olunca.. Nice senelere kızlar ! Bir ay sonra bizim partimize bekliyoruz !

Plié !

2010-11-07T08:19:00.000+02:00

Uzun zamandır Aslı'nın bu kadar istediği bir şey görmemiştim.. Oyuncak, bisiklet falan değil.. Bale yapmak istiyor ! Okulumuzda haftada iki saat bale dersi başladı. Bizimkine sorar sormaz sevinçten havalara uçtu, hatta aldığım bale kostümünü denemek için giyince akşama kadar çıkartamadık. Dün ikinci dersimize gittik, bundan sonra çarşamba okuldan sonra bir saat ve cumartesi sabahları bir saat bale dersinde olacak bizimki ! Burcu Öğretmenimizi zaten 2 senedir modern dans derslerimizden tanıyor ve çok seviyorduk.. Burcu Öğretmen okulumuzun modern dans branş derslerini vermenin yanında çeşitli bale okullarında, Küçük Prens (St.Joseph) ve Sezin Okulları'nda da miniklere bale öğretiyor. Çok seviyor Aslı Burcu Öğretmenini..

Farklı bir sosyal aktivite olması için ve biraz da postürüne faydası olur diye düşündüğüm için istemiştim, bizimki fena kaptırdı, pazar sabahları bile kalkıp baleye gitmiyor muyuz diye soruyor.. En şirini de eve gelir gelmez kardeşini kapıp hemen öğrendiklerini gösteriyor ona. 'Bak Selin, bööyle yapacaksın !'

Ders sırasında resim çekemeyeceğimiz için, bu resim okulda arkadaşları ile ders saatini beklerken. Haziran'da yıl sonu gösterisinde bol bol dans resmi çekeceğiz nasıl olsa !

29 Ekim Kutlamamız

2010-11-03T23:01:00.000+02:00

29 Ekim'de hava gerçekten çok soğuktu.. Sadece soğuk olsa yine iyi, yağmur çamur da olunca her yıl geleneksel olarak düzenlenen sitemizin fener alayı da bugüne ertelenmişti. Bugün akşam neyse ki hava Kasım ayı için oldukça iyiydi, çocuklara ikinci ertelemeyi ya da merakla bekledikleri şeyin iptalini anlatmak zorunda kalmadım.

Sitemizin dışında, hemen yanımızda Aşağı Dudullu İlköğretim Okulu var. Okulun harika bir de bando takımı.. Her sene 29 Ekim olunca okulun öğrencilerini ve velilerini sitemize davet ediyoruz, hep birlikte bando takımını takip ederek önce sitenin içinde bir tur atıp, sonra da dışarıda okula kadar birlikte yürüyoruz. Herkesin elinde bayraklar, ışıldaklar ve meşaleler oluyor. Pırıl pırıl çocuklar, o kadar güzel çalıyorlar ki.. 25 sene geçmiş benim de o trampetin arkasında aynı marşları çalmamın üzerinden.. Şimdi kendi çocuklarımla benzer bir bandonun arkasından yürüyorum.. Bazı şeylerin hiç değişmemesi ne kadar güzel..

Tat Alma Oyunu

2010-11-03T14:54:00.001+02:00

Montessori eğitimini ve baz aldığı inanışları beğeniyorum ve uzun zamandır ilgi ile takip ediyorum. Bu eğitimin önemli elemanlarından biri de çocukların 'sensory' (duyu) eğitimi. Kısa bir özet geçmek gerekirse:

The purpose and aim of Sensorial work is for the child to acquire clear, conscious information and to be able to then make classifications in his environment. Montessori believed that sensorial experiences began at birth. Through his senses, the child studies his environment. Through this study, the child then begins to understand his environment. The child, to Montessori, is a “sensorial explorer”. Through work with the sensorial materials, the child is given the keys to classifying the things around him, which leads to the child making his own experiences in his environment. Through the classification, the child is also offered the first steps in organizing his intelligence, which then leads to his adapting to his environment.

Montessori eğitiminde duyu eğitimi sekiz alanda inceleniyor ve bu alanlar ayrı ayrı ele alınıyor. Visual (görsel), Tactile (dokunsal), Baric (basınç/ağırlık), Thermic (ısısal), Auditory (işitsel), Olfactory (koku), Gustatory (tat alma), and Stereognostic (dokunma/hissetme)

Bizimkilerle değişik ve eğlenceli ne yapabiliriz diye düşünürken bu konuyu okurken aklımda kalan bir oyunu oynatmak istedim. Tam da akşamüzeri saatine uygun bir oyun oldu, bizimkiler de çok eğlendi. Değişik tatlarda yiyecekleri ayrı ayrı tabaklarda masaya koyup gözlerini kapatıyoruz, deneme aralarında da biraz su içmeleri için yanlarına birer bardak da su koyuyoruz. Sırayla tatlı, ekşi, tuzlu şeklinde cevap veriyorlar.. Ben yabanmersini, kuru üzüm, fındık, leblebi ve çubuk kraker kullandım ama birsürü farklı besin maddesi ile yapmak mümkün..

Bunlar da küçük gurmelerin fotografları :

Kırmızı Başlıklı Kız

2010-10-31T22:06:00.000+02:00

Ekim ayındaki ikinci oyunumuza gittik bugün.. Aslı'nın okulu ile birlikte gittiği Tiyatro Alkış'ın 'Oyuncaklar' oyunu ile birlikte, onun için bu ay üçüncü oldu.. Bu oyunun konusu biraz daha basitti, zaten çocukların mutlaka dinledikleri bir masal.. Oyunun sonundaki kurt'un anneanneyi yemesi, avcının kurt'u öldürmesi, karnından kızı kurtarması, konularını nasıl çözecekler diye merak etmiştim. Hasta anneanneye bir sepet kek götüren kırmızı başlıklı kız ve arkadaşı sincap ile karnı çok acıktığı için yol boyunca kek sepetini ele geçirmeye çalışan bir kurt olarak modifiye edilmiş, güzel de olmuş :) Oyun interaktifti de, birçok defa çocuklara danıştı oyunun kahramanları.. Bizimkiler yine daha birinci dakikadan itibaren büyülenmiş gibi seyretmeye başladılar, oyun da iyiydi, hiç sıkılmadan bitirdiler iki perdeyi.. Oyunun sonunda anneannenin koltuğuna oturup kek sepetini ele geçiren kurt'u daha fazla yaramazlık yapmasın diye yakalayıp bağladıkları bir sahne vardı, Selin'in kafası karışmış olacak ki bağırıverdi oturduğu yerden : 'Anneee, şimdi bunlar iyi bişey mi yaptılar, kötü bişey mi?' Canım kızım, üç yaşını bile bitirmedi daha ama, kötü karakter bile olsa kimsenin bu muameleyi hak etmeyeceğini düşündü içinden herhalde :)

Kırmızı başlıklı kız Tiyatro Mie grubunun bir oyunu, bu ay Barış Manço Kültür Merkezinde idi, önümüzdeki ay onlar Ortaköy Afife Jale sahnesine geçiyorlar, buraya Tiyatro Alkış'ın iki oyunu gelecekmiş, ikisini de Halis Kurtça sahnesinde görmüştük.. Bu durumda Kasım ayında tatildeyiz, Aralık'ta devam..

Anneannemizin Doğumgünü Partisi

2010-10-30T13:42:00.001+03:00

Dün anneannemizin doğumgünüydü ! Dayımız ve yengemizin evine akşam yemeğine gittik, ama çook önce gittik ki kuzenlerimizle bol bol oyun oynayalım.. Doğumgünü partileri zaten çok eğlenceli, bir de bütün aile bir araya gelince daha da güzel oluyor. Anneannemiz 29 Ekim Cumhuriyet bayramında doğmuş, biz de ona hediye olarak Atatürk şiirleri okuduk :)

Cumhuriyet Bayramımız Kutlu Olsun

2010-10-27T22:25:00.000+03:00

Aslı ve Selin'den mesaj var !

Öyle güzel ezberlemişler ki şiirleri, öyle de güzel ve içten okuyorlar ki dayanamadım videoya çektim. Yarın okulda 29 Ekim baloları varmış, kırmızı beyaz elbiselerini giyip gidecekler.. Canlarım benim, sizler çok daha iyi bir gelecek hak ediyorsunuz. Çalışmak lazım, çok çalışmak..

Zihni Sinir Procesi ;)

2010-10-26T10:09:00.001+03:00

Aslı ve Selin düğme açma kapatma denemeleri yapsın diye önce uzun süre bir oyuncak aradım.. Bütün gün ellerinde montlar, düğmeli kazaklar olamayacağı için istedim ki bir oyuncak olsun, üstünde birkaç düğme olsun, açsınlar kapatsınlar diye.. K Kids'in var bir tane, dev gibi bir oyuncak ayakkabı, ama onda da büyük bir düğme, fermuar ve cırtcırt var, o kadar.. Bir başka oyuncakta da büyükçe bir bez bebek yapmışlar, ona bahçivan pantalon giydirip iki tane düğme ilikliyorsun.. Benim istediğim çok başka birşeydi, haydi dedim oturup kendim yapayım..

Önce evdeki kullanılmayan düğmelerden on tane seçtim, büyükten küçüğe doğru.. Renkli renkli.. Sonra onları köşedeki terzime götürdüm ve artık bir kumaşın (tercihan kot) üzerine sırayla dikmesini, karşılarına da düğme iliği açmasını rica ettim. Hatta bu yandakinin A4 kağıda bir örneğini çizip götürdüm. Terzimiz acaip beğendi bu fikri, onun da Aslı kadar bir oğlu olduğundan herhalde, yoksa herhangi biri üşüttüğüme karar verebilirdi! Sağolsun, kenarlarını bile süslemiş, çok güzel yapmış.

Zihni Sinir ile büyüyen bir jenerasyondan farklı birşey beklememek lazım !

Bu arada önce Gırgır, sonra Hıbır'da 'proce'lerini sergileyen Zihni Sinir (İrfan Sayar), on sene önce Arnavutköy'de ufak bir atölye, sonra Taksim'de kocaman bir atölye/dükkan açmış, Bu arada da Tübitak ile de çalışmış, Bilim Teknik dergisinde projeleri yayınlanmış.

Yazıyorum !

2010-10-21T01:14:00.000+03:00

Ben öğretmedim.. Yemin ederim.. Öğretmek aklımın ucundan bile geçmezken, okuldan bir gün eve geldi, kağıt kalem istedi, oturdu adını yazdı.. İlkokula başlamasına 2 sene kala ;)

Sımsıcak patikler

2010-10-19T13:50:00.004+03:00

Minik ayakları ısıtacak o kadar güzel patikler var ki bu sezon, hem okul hem de ev için birer çift hemen edindik.. Kızlar bayıldı tabii, hem çok rahatlar, hem de bizimkilerin oyun alanları halılar ve parkeler ile sınırlı olmadığı için yataklara ve koltuklara atlarken de kolaylık oluyor cimcimelere, terlik giy çıkar problemi yok.. Altları da kaymayacak şekilde kaplanmış, değmeyin keyfimize.. Annelere not, soğuk su ile makinede, hassas programda yıkanabiliyorlar

Fare desenli olan çift Accessorize'dan, okulumuzda giyiyoruz abla-kardeş bir örnek..

Arı ve penguen motifli olanları da Penti'de buldum, bayıldım.. Bunların dışında bir çok çeşidi ve rengi daha vardı.. Neyse ki biri mavi diğeri pembe seven çocuklar da, aynısını beğenme riskimiz pek olmuyor..

Kaşık-la

2010-10-18T23:17:00.001+03:00

Aslında bambaşka bir yazı olacaktı.. Diyecektim ki, bizimkiler her çocuk gibi mantıya bayılıyor, kendim yapamayacağıma göre bir sürü yerden almayı denedim, en sonunda birini öyle çok beğendik ki, artık eve başka cins mantı girmiyor... diyecektim.

Sonra buraya koyayım diye bu markanın web sitesini bulmaya çalışırken bir de gazete haberi gördüm ki, mantının lezzetini, etinin kalitesini, minikliğini, saklama koşullarının kolaylığını falan yazmaktan önce markanın hikayesini yazmaya karar verdim.

Kayserili ünlü işadamı Ali Rıza Özderici'nin kızı olarak dünyaya geldi, babası okutmadı, kocası çalışmasına izin vermedi. Üç çocuk annesi Necmiye Özderici Postaağası, Kayseri'de eşinin araba galerisinde "araba alana bir tabak mantı" ikramı ile iş yaşamına adım attı. Kayseri'nin "Kaşık-la" adlı lokanta zincirini kurdu, ürettiği mantılarla büyük hipermarket raflarında yerini aldı... Erkek kardeşlerim yurt dışında eğitim görürken babam dikiş nakış öğreneyim diye kız meslek lisesine yazdırdı, ardından da 18 yaşında evlendim. Üç kızım oldu. Çalışmayı çok istiyordum ancak etrafımdaki herkes "Kocan sana para vermiyor mu?" diyordu. Bir gün eşime otomobil satışı yaptığı plazada 'araba alanlara bir tabak mantı ikram edelim' önerisi götürdüm. O da 'ortalıkta görünmemem' koşuluyla izin verdi. Annem, "Kızım, kocan karnını doyurmuyor mu? Para vereyim çalışma" dedi. Sitemlere kulak tıkadım. Plazadaki bir odayı ele geçirip restorana dönüştürdüm. Sonra sayı 6'ya çıktı. Ancak eşim İbrahim Bey, plazasında sattığı için "Toyota mantı" tabelasında ısrar etti. Ve geçen yıl "Kaşık-la" markasıyla kendi tabelamı dikmeyi başardım. Eşim de, "Sıkılmadın mı, git artık evine" demekten vazgeçti. Para kazanmak değil başarılı olmak benim için önemliydi. Babam iş adamıydı, eşim yine öyle. Her ikisi de gel beraber bir şeyler yapalım demedi. İşimi yaparken de dürüstlük, temizlik, kaliteden taviz vermedim. En temiz, güzel paketi kullanmaz, iyi servis yapmazsanız başarılı olamazsınız. Anadolu kadını kafasına vuruldukça şahlanıyor. Şu anda 250 ev kadını ile birlikte çalışıyorum. Bunun dışında açtığımız restoranlarda birçok insana istihdam yarattık. 'Daha çok kadına iş verebilmem için daha çok mantı satmam gerekiyor' diyorum. İstanbul Şubesi'nin başında kızım Gamze duruyor. Üretimde de kızım Fige.

Bir de benden not: Denemek isterseniz İstanbul'da Cevahir'de ve İstinye Park'ta restoranları var. Bir de Real Hipermarketlerinin donmuş ürünler reyonundan alıp buzluğunuzda saklayabilirsiniz. Bir paket iki büyük, iki küçük olmak üzere dört kişiye rahatça yetiyor

iKedi - Dev Kediler İstanbul Sokaklarında

2010-10-17T20:01:00.002+03:00

Cumartesi günü bizimkiler ben PMP sertifikası eğitiminde iken anneanne ve dedeleri ile birlikte Meydan Alışveriş merkezine gitmişler.. Bir de bakmışlar ki dev kediler, köpekler, yunuslar, martılar yapılan harika bir sokak atölyesi..

Aslıcığım babası ile hemen atölyeye katılarak oradaki sanatçılar ile birlikte dev bir kedi yapmış, kedinin ön ve arka ayakları çubuklara bağlı, iki elinizle kedinize hayat verebiliyorsunuz, kocaman ve çok sevimliler.. Eve bir geldim ki, bizimkinin ağzı kulaklarında !

Ekim sonuna kadar dev kediler İstanbul sokaklarında olacakmış... iKedi sokak atölyeleri ile ilgili ufak bir de not :

iKEDi “Biz de İstanbulluyuz”, 2009 Linz Avrupa Kültür Başkenti Sahne Sanatları Direktörü Airan Berg tarafından iDANS için geliştirilmiş bir proje olup İstanbul’un sokaklarını, havasını ve suyunu paylaştığımız hayvanlarla uyumlu bir yaşama ve diğer canlıların var olma haklarına saygılı bir bakışa davet ediyor. Televizyon, tiyatro ve sinema dünyasına yaptığı tasarımlarla tanınan, Güney Afrikalı sanatçı Roger Titley, iKEDi projesinin ana eksenini oluşturan kuklaların tasarımını gerçekleştiriyor. 2010 Dünya Futbol Şampiyonası’nın açılış ve kapanış gösterilerinde dev boyutlardaki uğur böceği ve fil kuklalarıyla dünyanın hayranlıkla izlediği eşsiz bir performansa imza atan Titley’in tasarımları İstanbul’un mahallelerinde hep beraber gerçekleştirilecek.

Makas Kullanmak

2010-10-15T10:46:00.003+03:00

İnce motor gelişiminin önemli destekleyicilerinden biri makas kullanma denemeleri kuşkusuz.. Bizimkilerin yaş farkı az olduğu için artık birçok aktiviteyi birlikte yapabiliyoruz, kesip yapıştırma da bunlardan biri ve kızlar bayılıyorlar..

Yapıştırma işi kolay da, kesme konusunda Aslı epey bir bocalamıştı, beceremediğinden değil, her zamanki gibi tam istediği gibi yapamadığı için sinirlenmesinden dolayı ellememişti makası uzun süre, 'sen kes' diye bana verirdi makası. Bir süre sonra baktı okulda arkadaşları kıtır kıtır kesip biçiyor, o da öğrenmek istemiş olacak ki, birden dili dışarıda, çok iyi işler çıkarmaya başladı ! (Hande Öğretmenimize ve Mrs. Elle'e kocaman bir teşekkür buradan!)

Kesme konusundaki meraklarını desteklemek için güzel bir kitap aldım, bu kitap kesmek için yapılmış.. Basitten zora doğru sayfalar var, amaç her sayfada anlatıldığı şekilde kesmek. İlk sayfalarda hayvan resimlerinin arasından kesiliyor hayvanlara zarar vermeden, daha sonraki sayfalarda resim gruplarının ortasındaki farklı renkli resimin etrafından keserek dışarı çıkartmak gerekiyor.. Sayfalar ilerledikçe zorlaşıyor, labirentlerin içinden zigzaglar çizilerek kesmek vs.. başlıyor, ki daha oralara gelemedik..

Makas için de marketlerde, kırtasiyelerde, oyuncakçılarda istemediğimiz kadar çeşit var elbette ama ben yine en sevdiğim oyuncak/kırtasiye markası Galt'ın makasını aldım, sadece kağıt kesiyor (saç ve kumaş kesmemek üzere yapılmış) bir de tabii IKEA'nın makas seti güzel, iki makas çıkıyor içinden, biri düz diğeri tırtıklı kesmek için yapılmış.. İkisi de bu yaş grubunda ele rahat oturuyor.

Şimdi yaptığı resimlerin etrafından kesip onları başka renkli fonlara yapıştırma merakı başladı, odasının her yeri renk renk değişik ebatlarda resimlerle doldu.. Giyinirken aynaya bakamıyorsun artık her yeri resimlerle kapladın diyorum, dizlerinin üzerine çömelip 'burada yer var anne, görebiliyorum aynayı' diyor ! Bakalım bu faz ne kadar sürecek :)

On Children (Kahlil Gibran)

2010-10-14T16:18:00.004+03:00

Your children are not your children.
They are the sons and daughters of Life's longing for itself.
They come through you but not from you,
And though they are with you yet they belong not to you.

You may give them your love but not your thoughts,
For they have their own thoughts.

You may house their bodies but not their souls,
For their souls dwell in the house of tomorrow,
which you cannot visit, not even in your dreams.

You may strive to be like them,
but seek not to make them like you.
For life goes not backward nor tarries with yesterday.

You are the bows from which your children
as living arrows are sent forth.
The archer sees the mark upon the path of the infinite,
and He bends you with His might
that His arrows may go swift and far.

Let your bending in the archer's hand be for gladness;
For even as He loves the arrow that flies,
so He loves also the bow that is stable.

Tiyatro Sezonu Açıldı

2010-10-10T21:29:00.002+03:00

Hasretle bekledik Ekim ayı olsun, çocuk tiyatroları perdelerini açsın diye.. Bugün ilk oyunumuza gittik. Aslı geçen sezonun sonlarına doğru iki oyun seyretmişti, anaokuluna ara sıra gelen kukla tiyatrosunu da sayarsak epey bir oyun görmüştü ama Selin'in ilk tecrübesi oldu.. Bu nedenle biraz daha bildikleri, konusu karmaşık olmayacak bir oyun seçmeye çalıştım. Pamuk Prenses ve Yedi Cüceler'i seyrettik..

Selin bile 'elmayı yemeee' diye avaz avaz bağırdığına göre konuyu takip edebilmişler :) 7 cüceler de kocaman kuklalar idi, alkışla eşlik edilecek güzel müzikler de olunca rahat izlenebilen bir oyun oldu.

Sezon başı nerede ne oynuyor diye araştırma da yaptığım için İstanbul'daki çocuk tiyatrolarının ve çocuklar için de oyun sahneye koyan tiyatroların adreslerini de listelemek istiyorum, belki okuyucularımızdan programlarını takip etmek isteyenler olabilir.

Tiyatro Alkış
Eti Çocuk Tiyatrosu
Mie Çocuk Tiyatrosu
Tomucuk Çocuk Tiyatrosu
Tiyatro Yeniden
Tiyatro Bizbize
Kartal Sanat Tiyatrosu
Oyuncu Tayfası
Sarıyer Sanat Tiyatrosu
Derme Tiyatro
Akbank Kukla Tiyatrosu
Altınok Tiyatrosu

Minikler Okulu

2010-10-08T00:56:00.003+03:00

Ağaç tepelerinde, çimlerde, bisiklet ya da paten üstünde, düşe kalka, yara bere içinde büyüyen şanslı çocuklardan olduğum için yazmama gerek yok ama çocukların devamlı bilgisayar karşısında oturmalarına kesinlikle karşıyım. Ancak bir yandan da 'biz çocukken yoktu şimdi de olmasın' mantığı da pek kabul edilebilir olmadığından bunda da epey seçici davranıp sonunda bizimkilerin kullanmasında fayda sağlayacaklarını düşündüğüm bir set buldum.

Minikler Okulu CD'lerinin 1. ve 3. setlerini aldım.. Birinci set 3 yaş için, üçüncü set de 5 yaş için tasarlanmış. Bir de almadığım ikinci set var, o da 4-5 yaş aralığı için. Aslında temel mantık aynı, sadece setler ilerledikçe biraz daha kapsamlı hale geliyor ve (gerektiği kadar) karmaşıklaşıyor.

Anaokullarında kitaplar ve çoğaltılan alıştırma sayfaları üzerinde yaptıkları alıştırmaların aslında aynısı, sadece işin içinde bilgisayar olduğu için daha interaktif, ve tabii oyunlaştırılmış, cıvıl cıvıl.. Ana temaları, renkler, kavramlar, sayılar, şekiller ve müzik.. Bu kavramları pekiştirmenin yanı sıra (ki zaten çoğunlukla bildikleri şeyler), el göz koordinasyonu, sözlü direktifleri iyi dinlemek, anlamak, dikkatini toplamak ve düşündüğü cevabı doğru aktarmak gibi ilave faydaları olduğunu düşünüyorum.

Bizim limitimiz günde en fazla 10 dakika, ve iki gün arka arkaya izin yok.. Bayıldılar tabii, şimdilik mouse kullanırken yardım gerekiyor biraz ama bir iki haftaya kalmaz ona da gerek kalmayacaktır eminim

Firmanın ürünün tanıtım bilgilerinden :

'Milli Eğitim Bakanlığı Ana Okulları Müfredatı doğrultusunda hazırlanan bu ürün, 5 yaş ve üstü çocuklarınızı ilköğretime hazırlıyor. Renk, kavram, sayı, şekil, müzik konu başlıklarında birbirinden güzel ve eğlenceli oyunlar ve anlatımlar sizleri bekliyor. Unutmayın 7 yaş çok geç olabilir! Tüm konu başlıklarında çocuğunuzun ezberciliğe alışmaması için farklı oyun seçenekleri var. Yerleri ve renkleriyle oyunlardaki objeler her zaman çocukların karşısına farklı çıkarak onun hem dikkatini sınıyor hem de öğrendiklerini pekiştiriyor. Şekil oyunları, çocuğunuzun hafızasını ve el becerilerini geliştirecek yap-bozlarla yer alıyor. Renkleri ve tonlarını öğretecek oyunlar oynarken çocuklarınız eminiz çok eğlenecek. Minikler Okulunu’nun tüm ürünlerinde olduğu gibi, bu üründe de oyunlara girişler ve menüler sesli. İsterseniz çocuğunuz sizinle beraber çalışsın, isterseniz tek başına'

Resimler iyice güzelleşti

2010-10-08T00:04:00.004+03:00

Annem bıraksa bütün gün resim yapıp boyayabilirim. Değişik birşey gördüğümde hemen resmini yapmak istiyorum, okulda yaptıklarımızı da eve gelince bir kez daha yapıyorum ki bizimkiler de görsün.. Okuldakileri her zaman eve getiremiyorum ki.. Sonra da sevdiğim resimleri odamdaki kocaman aynama yapıştırıyorum. Giyinirken kıyafetlerime bakmak biraz zorlaştı ama ben odamı böyle daha çok seviyorum !

Bu resmi Bodrum'da yaz tatilinde bir restoranda yemek yerken verdikleri kalemlerle yapmıştım. Bir tane babaanneme ve dedeme hediye ettim, sonra aynısından bir tane daha yapıp eve getirdim. Bu resimde bir marketteki rafı çizdim, üstünde renk renk şişeler var.

Bu da annem.. Eskiden daha basit çizgiler kullanıyordum, ama şimdi gözlük, küpe, çanta ve kıyafet eklemeyi de öğrendim. Annemin arabasını da unutmadım - Annenin notu: Gözlük nereden çıktı anlamadım ama pek şık olmuşum ;)

Bu da en sevdiğim resim. Bizim sitemizi yaptım, bizim evimizi, komşularımızın evlerini de.. Evin önündeki yoldan anaokulumuzun servisi geliyor, Yener Abi'yi de unutmadım, servisi kullanıyor.. Annem de evin önünde bizim gelmemizi bekliyor. Bir bulut bir de güneş var, yani hava biraz soğuk, biraz sıcak - Annenin notu: Bence sonbahar havası bundan daha yaratıcı anlatılamazdı !

Disney on Ice

2010-10-03T18:11:00.005+03:00

Daha bir ay öncesinde çocuk kanallarındaki reklamlarında görüp deli oldular, tutturdular bilet alalım, Mickey ile Goofy (favorilerimiz) paten kayıyor diye.. Aslı ile geçen sene Disney Live'a gittiğimizde Selin'i henüz iki yaşından küçük olduğu için götürememiştik, bu kez tam kardo oradaydık :)

Disney on Ice, geçen sene gördüğümüz Disney Live'a göre daha pahalı bir prodüksiyon belli, işin içinde buz pateni de olunca daha hareketli ve daha eğlenceli oldu.. Işık, ses, efektler yine çok iyiydi.. Seslendirme de Playhouse Disney'deki Mickey Mouse Clubhouse'u seslendiren sanatçılar tarafından yapıldığı için bizimkiler her sabah anaokulu servisini beklerken seyrettikleri karakterleri bir anda karşılarında buldular. Çok alkışladılar, birçok parçada koridor önü ilk sırada olduğumuz için dans ettiler.. Değil sıkılmak, 3 yaşını daha doldurmayan Selin bile bittiği için üzüldü.. :)

Tanesi 100 TL'ye ikinci kademe koltuk, ve tabii yine 16 TL'ye program kataloğu, 18 TL'ye patlamış mısır kovası alınmak durumunda kalındı ama üçte biri boş bir Abdi İpekçi ile bu tip turnelerin de bir yerlerden para kazanması lazım ki gelsinler.. Fiyatları o nedenle çok eleştiremiyorum, 35 patenci, en az o kadar da arka planda görevli ve tırlar dolusu kostüm, dekor, vs.. Amerika'dan buraya.. Umarım seneye yine benzer bir prodüksiyon ile burada olurlar..

Ekin & Güneş'in altıncı doğumgünü !

2010-10-03T00:25:00.005+03:00

Güzel prensesler, iyi ki babanızla 24, annenizle 14 sene önce tanışıp arkadaş olmuşuz, sonra onlar da tanışıp birbirleri ile evlenmişler ve iyi ki sonra da siz doğmuşsunuz.. Ve hatta en sonunda da iyi ki kapı & bahçe komşusu da olmuşuz da sizi hep görebiliyoruz :) Hep böyle güler yüzlü ve mutlu olun, olur mu ?

Başakcığım, herşey çok güzel oldu, tekrar teşekkür ediyoruz.. Sen bu event organization işini ciddi ciddi bir düşün bak :)

Öyle Anlaşmışız..

2010-09-30T00:04:00.001+03:00

Anne : Selinciğim, bu gece emzik olmadan uyusak, artık kocaman oldun ?

Selin : Hayır, okulda emziksiz uyuyoruz, evde emzik takarak uyuyoruz, öyle anlaşmıştık !

Anne : (Gülerek) Allah Allah, öyle mi anlaşmıştık ?

Selin : Evet, sen yanlış söylüyorsun, seninle hiç gurur duymuyorum anne !

.....

Annenin notu: 2 yaş 10 ay daha bu çocuk.. İşimiz var.. :)

Tatil Hatıraları

2010-09-28T23:48:00.006+03:00

Hava hala yazdan kalma, ekim geldi ama henüz bir haftalık serinlik dışında değil mont, uzun kollu bile giymedik.. Geç gelen yaz geç gidecek demek ki.. Bu hafta artık akşamüzeri bahçede t-shirtler ile bisiklet ve scooter sefamızın sonuna geleceğiz sanıyorum, ben de 2010 tatilimizi nasıl geçirdik yazısı ile sezon kapanışı yapmış olayım :)

Bu yazın en önemli gelişmesi artık çocuk bakıcısı konusundan 'mezun olduk'.. Kızlar 2.5 ve 4.5 olunca Mayıs ayında ülkesine dönen yatılı ablamızın yerine birisini almamaya karar verdim. Böylece kızlarla dolu dolu bir yaz geçirdik.. Biraz fazla mesai yapmış oldum ama 'kendi evimizde yalnız' olmayı çok özlemişim 5 senedir..

Mayıs ayında Selin bebek bezinden kurtuldu, tuvalet eğitimi sadece 2 (yazı ile 'iki') gün sürdü ! Bundan 3 ay sonra da gece bezine de veda etti.. Haziran ayı Aslı'nın anaokulu devam etti, biz de Selin ile bol bol vakit geçirdik..

Temmuz'da Aslı yaz okulunda, Selin de sitenin havuzunda ve çocuk parklarındaydı.. Çok sevdiğimiz arkadaşlarımızın daveti ile bir haftasonumuzu Şarköy'de geçirdik.. Kızlar bu yaz ilk kez denize girmiş oldular ve çok eğlendiler.. Biz de rakı, mangal, manzara ve dost sohbetlerinin tadını çıkardık..

Ağustos ayında anneannemiz ve dedemizi ile hep birlikte Bodrum Bitez Yalısındaki Aktur'da bir ev kiraladık ve çok güzel iki hafta geçirdik. Üstelik, babaanne, Aktan dede, amca, yenge ve kuzen Can da Yalıkavak'ta idiler aynı dönemde. Araba ile ailecek iki çocukla ilk uzun yolculuğumuzdu.. Gece yerine gündüz yolculuk yapmayı tercih ederek 10 saat boyunca bol bol etrafı seyrettik, ipod'umuzdan çocuk şarkıları dinledik, DVD izledik ve molalarda çok eğlendik.. Bodrum'a varır varmaz, Aslı daha tatilin hemen başında kolluklarını atarak kendi kendine kolluksuz yüzmeyi öğrendi.. Bodrum'da gezmeye bayıldılar, renk renk sokak satıcıları, ressamlar, kalabalık, tekneler, herşey çok hoşlarına gitti.. Tabi Yalıkavak, Gümüşlük, Bitez farketmiyor, hepsinin adı Bodrum.. Yeter ki öğlen uykusundan kalkınca biran önce evden çıkılsın :) Kızlar tatil boyunca gittiğimiz, gezdiğimiz, yediğimiz içtiğimiz her yerde çok uyumlu ve mutluydular..

Ve son olarak Eylül'de şeker bayramında iki günlük kısa bir Ağva tatili yaptık.. Nehirde bisiklet ile dolaşmaya, balıkçı tekneleri ile gezmeye, otelde akşam yemeğinde gitar çalan abiye eşlik etmeye, balık restoranlarında yemek yerken yanımızda balık tutan büyük çocukları seyretmeye bayıldılar.. Biz de onları izlemeye :)

Yılsonu Gösterimizden Kareler

2010-09-27T22:46:00.001+03:00

Paylaşım araçları arttıkça kızların web sitesinde yazmam gereken şeyler sekteye uğramaya başladı.. Facebook'ta paylaşıp web sitesini unutmaya başladım örneğin.. Haziran ayındaki anaokulumuzun yılsonu gösterisinden videolar koyacaktım, Temmuz gibi elime geçti CD ama web sitesine koymak 2 ay sonra ancak aklıma geldi, bu arada da yeni öğretim yılı başladı zaten :)

Neyse, tamamen unutmuş olmayalım.. Aşağıdaki üç tane video, Aslı'nın Mutlu Arı Anaokulunun 2006'lılar sınıfındaki sene sonu gösterisinde çekildi. Hele biri var ki, evde o kostümü benim Aslı'ya giydirmem söz konusu olmazdı, sahnede o kıyafetle görünce gözyaşlarımı tutamadım.. Bir de güzel yaptılar ki tüm çocuklar, insanın kendi çocuğunu sahnede görüp gözleri dolmaması için taş olması lazım hakikaten ;)

Kağıt vs.

2010-09-26T00:49:00.002+03:00

Kağıt vs. ile tanışalı 1.5 yıl kadar oluyor. Önce sadece 2 ayda bir İzmir'de yayınlanan ve benim de abone olduğum bir dergi idi. Sonra ana konsept'lerine sadık kalarak iki tane de hobi evi açtılar. Oldum olası kırtasiye reyonlarında kaybolmaya bayılmışımdır.. Dergiyi de ilk gördüğümde deliye dönüp hemen abone olmuştum.. O dergiden bakarak bizim kızlar ile bu yaz epey bir 'faaliyet' yaptık.. Derginin büyükçe bir bölümü daha büyük yaşa hitap ettiği için eski sayıları saklamaya hala devam ediyoruz.

Hobi evlerini de bu yüzden çok merak etmiştim, açıldıktan bir süre sonra bu yaz orayı da ziyaret etme şansımız oldu. (Hobi evlerinin biri Alaçatı'da, diğeri Suadiye'de) Her ay çocuklar için atölye programını belirleyip internet sitesinde yayınlıyorlar. Hafta içi okulda zaten bol bol faaliyet yapıyorlar diye düşünüyordum önce, ama özellikle yazın okul olmayan aylarda, ya da kışın genellikle pek birebir vakit geçirme fırsatı bulamadıkları babaları ile yapılabilecek çok güzel şeyler var bu programlarda.. Bu arada yetişkinler için de birtakım workshoplar oluyor, scrapbooking, quilling, vs gibi..

Biz Aslı ile temmuz ayında 'yaratıcı eller' atölyesine gitmiştik.. Aklınıza gelebilecek tüm malzemeleri kullanma hakkınız olan 1 saat veriyorlar size, siz de isterseniz orada daha önce yetişkinler tarafından yapılmış örneklerden esinlenerek, ya da tamamen kendi hayal gücünüzle istediğinizi yaratıyorsunuz. Yanında bir yetişkinle yapılması mümkün olduğu gibi dileyen çocuklar orada çalışan ablalar ile de birlikte faaliyet yapabiliyorlar. Çıkışta da kullandığınız ve beğendiğiniz her malzemeden satın alma şansınız var.

Dergiyi de Hobi Evlerini de tavsiye ediyoruz..

Kereviz-Ispanak-Pırasa Trio ;)

2010-09-24T23:55:00.001+03:00

Artık her mevsim her sebzeyi bulabiliyoruz, ne harika değil mi ? Hem de orjinal renklerinde, capcanlı.. Süper ! Biz çocukken okullarda kış sebzeleri, yaz sebzeleri diye üniteler vardı hayat bilgisi dersinde, artık müfredattan kalkmıştır herhalde.. Neyse, dalga geçmeyi uzatmayıp konuya gireyim.. Benim gibi sadece mevsiminde yetişen sebzeleri yemeye ve yedirmeye çalışan biriyseniz yazın yediğiniz mis gibi barbunya-fasulye-bakla-patlıcan-semizotu-bezelye-bamya-domates'ten vazgeçip kereviz-ıspanak-pırasa üçlüsüne talimsiniz demektir.. Brokoli ve karnabaharı saymıyorum, onları çorbanın içinde kamufle etmeden çocuklarına yedirmeyi başaran anne varsa hakikaten alnından öpebilirim ;)

Bu harika üçlü (!) ile çocuklara nasıl sebze yedireceğimiz sorunu her kış yaşanıyor bizim evde.. Devamlı et, balık ve baklagiller ile koca bir 6 ay geçirmek pek keyifli değil.. Üstelik yemek seçmeyen ve sofrada mızıldanmayan kategoriside iki çocukla..

Kışın miniklere mevsim sebzelerini nasıl yediririz konusunda başarılı olduğum ıspanaklı bir yemek tarifini yazmak istedim, belki okuyan birkaç annenin de işine yarar..

Ispanak aslında mümkün olduğu kadar kesmeden, kendi suyunda pişirilir ki içeriğini kaybetmeden yensin.. Ama çocukların elinde kaşık, upuzun sarkan, hafif de dişi kamaştıran ıspanağı afiyetle yemesi nadirdir.. Tabi televizyon karşısında ne yediğinin farkında olmadan otomatik olarak uzatılan kaşığa ağzını açarak beslenen grubu kastetmiyorum, onlar sanırım her yemeği afiyetle yiyorlardır :) Ne kadar pirinç, kıyma vs.. ile tadını yumuşatsam da olmadı, ancak böreklerin içinde yeniyordu bizim evde.. Hiç yoktan iyi tabi ama onun da içine koyulan ıspanak kısıtlı, daha çok yufka kısmını yiyerek kolayca dökülen içini ayıklamaları olası.. Neyse, sonunda bu tarifi buldum, çok rahat ettim..

Ispanakları yıkayıp kuruluyoruz, mümkünse hiç suyu kalmıyor. (2 bağ kadar yeterli olur sanırım) İnce ince kıyıyoruz, üstüne de büyükçe bir havuç rendeliyoruz.. Bu karışımın içine 2 yumurta, tuz, karabiber, 5 dolu kaşık un, ve 150 gram kadar peynir rendesi ilave ediyoruz. (taze kaşar peyniri ile beyaz peyniri karıştırıyorum ben, lezzetli oluyor) Bu malzemeleri bir borcam içinde iyice karıştırıp, üzerlerine kaşar peyniri rendesi ile 200 derece fırında 30 dakika kadar pişiriyoruz. Kaşar peyniri kullandığımız için ben ayrıca yağ koymuyorum.. Sadece Borcamın altını iyice yağlamak lazım, ben onun yerine fırın kağıdı serip üzerine döküyorum, hem yapışmıyor hem de kesmesi, servisi kolay oluyor.

Anaokullular iki oldu !

2010-09-23T15:51:00.004+03:00

İnanılacak gibi değil ama minik Selin de artık 3 yaş sınıfına başlayacak kadar büyüdü. Kasım sonu 3 yaşını dolduracak ama biz onu 3 ay önceden verdik anaokuluna. Yaz okulu boyunca ablasını okula birlikte bırakmış ve çıkışta da birlikte almıştık. O kadar sevdi ki okula gitmeyi, bir gün bile arabada oturup bizim gelmemizi bekleyemedi. Her okul çıkışı mutlaka arabadan indi (fırladı daha doğrusu) koşarak okula girip ablasına sarıldı, sonra da öğretmenlerle, daha büyük çocuklarla, artık kimi yakalarsa konuştu da konuştu.. Giydiği kıyafetleri, öğlen ne yediğini, aklına ne gelirse.. Çoğu zaman kapısını açık gördüğü sınıflardan içeri daldı!

İşte biz de Selin'i daha fazla bekletmek istemedik. Tahmin ettiğimiz gibi okula alışma süreci çok kısa sürdü.. İlk hafta beni hiç aramadığı gibi kapıya dönüp bakmadı bile.. Hatta öğretmenleri, içeride ağlayan diğer çocuklarının yanına gidip, 'üzülme' diyerek onları teselli etmeye çalıştığını söylediler :) Sonraki hafta biraz bocaladı, 'ee bitmedi mi okul, hep mi gideceğiz' tepkisi başladı.. Ama o dönem de kısa sürdü, 3. haftanın sonunda artık ablası ile birlikte servise binen, okulda kahvaltı eden, öğlen yemeğini yiyen, okulda öğlen uykusu uyuyan, akşamüstü de yine ablası ile birlikte servise binip eve dönen bir Selin'imiz var ! (Maaşallah minik kızıma yazmalıyım değil mi)

Aslı da bu sene aynı okulda 3. senesi, 25 Aralık 2005 doğumlu olduğu için geçen seneyi tekrarlamıştık, şimdi 2006'lılar ile birlikteyiz, yani seneye hazırlık sınıfı olacağız. Böylece bizimkilerin arasındaki 2 takvim yılı farkı, 1 öğrenim yılına inmiş oluyor. Aslı'cık da artık okuluna bayılarak gidiyor, büyük sınıf olup üst kata çıktığı için çok gururlu.. Her sabah erkenden kalkıp 'bugün ne giysek' diye dolabının başına geçiyor, bir de süs merakı başladı, mutlaka bir yerine fırfır, fiyonk, kurdele ya da kemer olacak, pantolon da sevmiyoruz, ya elbise, ya etek, ya da uzun t-shirt altına tight giyilecekmiş !

Aslı'nın sınıfı bu sene yarım gün İngilizce, yarın gün Türkçe olacak. Dolayısı ile iki öğretmenimiz var, Aslı ikisini de eve gelince dilinden düşürmüyor.. Geçen yıl da günde 1 saat İngilizce dersi vardı ama bu yıl çok daha yoğun.. Geçen yıl İngiliz'di, bu yıl da Avustralya'lı öğretmenleri, ikisi de birbirinden şeker eğitimciler.. Keratanın dili öyle bir yatkın ki, benim telaffuzumu beğenmeyip düzeltiyor. 'Görl değil anne, gııırl diyeceksin' diye.. Aynı şekilde paper'a peypaa, chair'a de çeee diyecekmişiz, Londra doğumlu sanki bızdık ;)

Faaliyetler hemen başladı tabii, Aslı alışık ama Selin her yaptığını hazine bulmuş gibi eve getirip gururla sergiliyor ! Bu da Selinciğimin ilk 'faaliyet' fotoğrafı.. Sağdaki bir uğurböceği, öğretmeni kesmiş, bizimki yapıştırıp boyamış.. Soldaki de kilden yapılmış, pembe boyanmış, üstüne makarnalar ile yaldızlı süsler koyulmuş.. Ben görür görmez 'Aa ne güzel pizza!' demiştim, ama meğerse pastaymış, bizimki yüzünü buruşturarak düzeltti, sormadan tepki vermek sakat biraz..

Bu da bizim anaokuluna ilk birlikte gidiş fotoğrafımız.. Hangi okulu kazanıp o zaman adı kimbilir ne olacak giriş sınavlarından kaç alacağınız önemli değil; ama hep el ele, hep mutlu olun canlarım..

Yeniden sirk !

2010-09-19T00:05:00.012+03:00

İki sene önce, yani Aslı Selin'in tam da bugünkü yaşı kadarken gitmiştik sirke.. Circo Mundial diye vasatın çok altında bir ekip ve gösteri idi, zaten Aslı da çok sıkılmış ve ikinci yarıyı görememişti.. Bu defa Medrano Sirki gelmiş İstanbul'a, ama ilkindeki kötü deneyimden sonra pek istememiştim gitmeyi. Sonra Biletix'te showun açıklamalarını, içeriğini falan okuyunca bu defa daha profesyonel bir gösteri olabileceğini düşündüm, bugün dördümüz atladık gittik.

İyi ki gitmişiz, bu sefer gerçekten iyiydi ve bizimkiler çok eğlendiler.. Medrano bir İtalyan sirki, 137. yılını kutlamış bu sene, inanılmaz bir rakam gerçekten.. Sirk İtalyan, ama ekipte Alman, Macar, Brezilyalı bir sürü değişik ülkeden akrobat ve hayvan terbiyecisi vardı.. Atlar, papağanlar, kaplanlar ve köpekleri seyrettik, bol bol akrobasi gösterisi, jonglör, motorsiklet şovları ve çocuklar için eğlenceli sayılabilecek bir palyaço.

En ön sıradan yer almıştık, kaplanlar gösteri yaparken neredeyse kuyrukları yüzümüze değecek kadar yakınlardı, ürkmedim desem yalan olur, aramızda sadece tenis filesinden hallice bir engel varken ;)

Hayvanların bu numaraları yapabilmek için ne şekilde eğitildiklerini tahmin etmek ve seyredilmek için özgürlüklerini yitirdiklerini görmek benim hep içimi burkmuştur, o nedenle sirkleri pek sevmiyorum ama küçükler çok iyi vakit geçirdiler. Sadece, doğal olarak kapalı çadır oluşu ve spot ışıkları nedeni ile biraz sıcaktı ama bizimkiler 2 saat boyunca hiç gözlerini ayırmadan seyredip birçok şovu da uzun uzun alkışladılar..

Güle güle Nehir...

2010-09-11T01:52:00.008+03:00

Her gün, neredeyse aksatmadan takip ediyordum Nehir'ciği, baktım da 1.5 sene olacak.. Nehir'in babası Mahmut Bey'in yakın arkadaşım Feride'nin hocası oluşu ile haberdar olmuştum, sonra Selin'im ile yaşıt sevgili Nehir üçüncü kızım oldu benim.. Onu şimdiye kadar hiç görmemiş ama dualar ile takip eden onlarca, yüzlerce anne baba gibi..

Çok uğraştı minik prenses, o da ailesi de.. Her tedaviye cevap verdi, tam iyileşti diye sevinirken hepimiz, hastalık nüksetti, yine vazgeçmedi.. Ama olmadı.. Minik bedeni yoruldu.. O şimdi gökyüzünde, en sevdiği şarkıdaki minik yıldızlar ile parıldıyor... Hiç tanışmadık ama Nehir ve ailesi anneliğimde, insanlığımda, hayata bakışımda, milat oldular. Bu yazıyı bile yazıp yazıp siliyorum dakikalardır, ama bu muhteşem aile ile tanışmamış olanlar ile paylaşmak istedim. Hayatta en önemli şeyin ne olduğunu hepimiz şaşırabiliyoruz bazen, öyle gereksiz, manasız şeyleri dert ediyoruz ki..

Güle güle Nehirciğim, kalbimdeki yerin hep senin kalacak.. En çok sevdiğin pembelere kızlarımın dolabında bir yer de senin için açacağım.. O minik ellerinle ne kadar çok kalbe dokunduğunu bir bilsen.. Allah hiç kimseyi evladı ile sınamasın, hastalık ile mücadele eden tüm minik bedenlere şifa versin..

Magic Ice

2010-09-05T20:44:00.006+03:00

Ne zamandır gidelim diyorduk, sonunda bu haftasonu biraz zaman bulabildik.. Gezip görülmesi gereken bir yermiş.. Sadece bizim için değil, çocuklar için de enteresan.. Bayrampaşa Forum Alışveriş merkezi'nde, Pazar sabahı çıkılınca çok kolay gidiliyor, trafik yok gibi, park yeri bulmak da kolay, içerisi de nispeten daha az kalabalıktı..

Standard kıyafetlerden giyiliyor, yazın kek gibi şortla, bermudayla falan gitmemek lazım, verdikleri mont/örtü arası kıyafet gayet kalın ama dizlerin hemen altında bitiyor. İçerisi -5 derece, ben pek üşümedim ama çocukları o gün pantalonla götürmek daha anlamlı olur, içeride daha uzun kalabilmeleri için.. Hatta Selin henüz minik olduğu için ona ayrı bere ve eldiven getirmişim, iyi de yapmışım, verdikleri çocuk boyu bile bizimkine dev gibiydi :)

Kıyafetleri giyip buzdolabının içine giriliyor, buzdan yapılmış koridorlar çeşitli odacıklara açılıyor ve yine buzdan yapılmış vikingler, gemileri, kutup ayıları heykelleri seyrediliyor. Buzdan yapılmış bir masaya ve koltuklara oturabiliyorsunuz.. Finali ise gerçekten şık yapmışlar, yine buzdan yapılmış bir barda, buzdan bardakların içinde meyve suyu ikram ediliyor.. Selin gibi bir miniğiniz varsa, dudaklarım dondu falan demeden kafaya dikip bitirebiliyor :)

İçeride fotograf makinesi ve video kaydına izin verilmiyor, ama ekipten insanlar sizin istediğiniz yerde istediğiniz kadar fotoğrafınızı çekip çıkışta ücret karşılığı verebiliyorlar.. Hatta flash disc ile isterseniz içine Norveç ile ilgili tanıtım yazıları, tanıtım fotografları da koymuşlar, gayet güzel düşünülmüş.. Işıklandırma çok iyi, güzel bir atmosfer, bir kere görülmesi gerekli yerlerden biri daha..

TCDD ile Erenköy - Maltepe

2010-09-05T20:26:00.008+03:00

Geçen haftasonu yaptığımız metro gezisinden sonra Aslı Hanım bu defa da trene binmek istedi ! Lokomotifin içine bakıp bir de makinisti görecekmişiz :) Evet, yine Calliou.. Şehirlerarası bir yolculuk yapamayacağımıza göre bu cumartesi kuzenlerimiz ile birlikte ufak bir banliyö turu yaptık.. Yine büyük bir keyifle jetonlar alınıp atıldı, turnikelerden geçildi.. Trenin koltuklarına kurulup dışarısı seyredildi..

Bunlar da tren seferimizin fotografları.. Şansımıza 40 yıldır ilk kez cumartesi günü banliyö trenlerini değiştirip gıcır gıcır trenler koymuşlar, sıfır kilometre.. Ama yine şansımıza bize eski olanlar denk geldi :)

Sanırım toplu taşıma olayını burada tamamlamış oluyoruz.. Sadece otobüs kaldı, ki en önemlisi oydu, geçen gün Aslı'ya neden korktuğunu sordum. Öyle ya, metro ve tren gibi daha ürkütücü olabilecek taşıtlara bayıla bayıla biniyor, sebebi 'tssss' diye bir ses çıkartmasıymış.. Bu durumda önce metrobüs ile başlasam daha doğru olacak galiba, aralarında en sessizi herhalde odur..

Umarım sıcak hava balonu ya da zeplin falan diye bir istekle gelmez bizimkiler, işte o beni aşar :)

Levent - Taksim - Kabataş

2010-08-29T00:50:00.007+03:00

Çizgi filmlerin çocukların davranışları üzerindeki etkisini hepimiz biliriz, okuruz falan ama canlı olarak tanık olmak bambaşka.. Devamlı vurdulu kırdılı, savaşlı, hatta mafyalı çizgifilmlere ve dizilere maruz kalan çocukların davranışlarından, sokaklarda oynadıkları oyunlardan, ellerinden düşürmedikleri oyuncak silahlardan ve kullandıkları dilden kolayca anlıyoruz.. Bu nedenle bizimkilere hep 'doğru' televizyon seyrettirmeye çalışıyorum, pedagojik olarak doğru mesajları alsınlar diye..

Şimdi ne alakası var Levent-Taksim-Kabataş ile diyeceksiniz, şöyle.. Calliou bizimkilerin favori çizgi filmlerinden biri, Winnie the Pooh ve Postacı Pat ile birlikte.. Calliou her ne kadar içler acısı bir kanalda gösterilse de (Yumurcak TV - başka bir yazının konusu olur) mümkün olduğu kadar kaçırmıyoruz.. Bizim Calliou bu hafta seyrettikleri bir bölümde annesi ile birlikte metroya binip bir arkadaşının evini ziyaret etmeye gidiyordu.. Toplu taşıma araçlarından oldum olası korkan, şimdiye kadar vapura sadece bir kez, otobüse ise hiç bindiremediğimiz ve dolayısı ile 2 senedir anaokuluna benim her gün araba ile götürüp getirdiğim Aslı birdenbire metro'ya biz de binelim diye başlamaz mı ? Otobüse binmeyen Aslı, daha da dev bir araç içinde, daha kalabalıkta, hem de yerin altında..

Memnuniyetle hiç ikiletmeden denedik bu haftasonu, sonuç muhteşem.. Levent'te park edip ufak bir Kanyon gezisi ve öğle yemeği ardından Levent-Taksim hattı ile metro, ardından Taksim-Kabataş füniküler.. Ve bu yolun geri dönüşü.. Makinalardan jeton almak, jetonları turnikelere atmak, treni nerede bekleyeceğimiz, önce inenlere yol verilmesi gerektiği, trenin nasıl gittiği, nerede durduğu, hepsi büyük bir keyifle öğrenildi.. Ufak turumuz bittiğinde yeniden arabaya binmeyi hiç ama hiç istemedi bizimkiler.. Umarım otobüs için de ilk adım olur ve yakın zamanda bu aşağıdakiler gibi okul otobüsünde çekilmiş fotograflarını da koyabilirim bizimkilerin ;)

Yeni oyuncak tavsiyelerimiz

2010-08-28T00:14:00.010+03:00

Biz büyüdükçe oyuncaklarımız da değişiyor. Artık ailecek oturup oynanan kutu oyunlarından alıyor bizimkiler, birlikte vakit geçiriyoruz ve çok eğleniyoruz..

Bu oyuncak en sevdiklerimizden biri. Sıra ile zar atıyoruz ve zarın üstündeki renge göre silindirleri aydedenin üzerine yerleştiriyoruz. Renkleri, büyüklükleri öğreniyoruz, bir de sabırlı olup birbirimizi beklemeyi.. Aynı zamanda aydedenin üstündekileri devirmemek için nereye koyacağımızı iyi düşünmek gerekiyor ve parmaklarımızı da çok dikkatli hareket ettirmek.. En zoru da uğraştıktan sonra gözümüzün önünde paldır küldür yıkılan aydedeyi görüp de sinirlenmeden baştan başlayabilmek:)

Bu da domino.. Ama bizim için daha eğlenceli olsun diye üstünde sayılar değil, çeşitli kıyafetler giymiş ayıcık resimleri var. Bunu Selin ile birlikte rahatça oynayabiliyoruz, sıra beklemeyi de öğretiyor bize..

Bu da çok eğlendiğimiz başka bir oyun.. Bir sürü küçük çorap teki var, tahtadan yapılmış, hepsi ilk bakışta birbirine benziyor ama ya burnu, ya konçu ya da çizgileri farklı renklerde olabiliyorlar.. Amaç verilen sürede mümkün olduğu kadar çift bulmak, ama biz şimdilik kronometresini kullanmadan sakin sakin oynuyoruz ve yanlış eşleyince birbirimize çok gülüyoruz..

Öğlen Yemeği Madalyası

2010-07-15T01:35:00.005+03:00

Anaokullarında çocukların birbirlerine bakarak büyük bir iştahla ve evde her zaman gösteremedikleri beceri ile yemek yemelerine bayılıyorum !

Evde benim bir türlü yedirmeyi başaramadığım yemekleri bile tabağında pek birşey bırakmadan bitiren Aslı, bu hafta Melek Öğretmeninden bir de madalya kapmış, elbisesine yapıştırmış.. Eve gelince birlikte buzdolabının üzerine yapıştırdık ! Ben hatırlıyorum da ortaokuldayken bile biber dolmasının kabuklarını hep bir kenara ayıklayıp da yemişimdir.. Bu başarısı için Aslıcığımı canı gönülden kutluyorum, daha nice madalyalara ;)

Her gün bir yumurta

2010-07-12T23:57:00.007+03:00

Yumurtaya bayılırım ben.. Katı, rafadan, omlet, mmmmenemen :) hiç fark etmez, yumurtasız kahvaltı hep eksiktir benim gözümde.

Bizim kızlar da katı besinlere geçtikleri 6-7 aylıktan itibaren her gün mutlaka birer yumurta yerler. Her sabah kahvaltıda ilk iş yumurtalar tokuşturulur, sonra kabukları soyulur ve kesmesi için anneye verilir. Hatta onlar da öyle alıştılar ve sevdiler ki yumurtayı, sofrada Nutella, fıstık ezmesi gibi bilimum "çekici" gıda maddesi hep bizim yumurtalardan sonra gelir..

Yumurta Üreticileri Merkez Birliği, yumurtanın faydalarını şöyle sıralamış..

- Yumurta, anne sütünden sonra insanın ihtiyacı olan tüm besin öğelerini bulunduran tek besin kaynağıdır. A, D, E ve B grubu vitaminleriönemli oranda içeren yumurta, içinde bulunan kolin sayesinde beyin fonksiyonlarının yerine getirilmesinde önemli rol oynar

- Hayvansal kaynaklı bir besin olmasına rağmen yumurtanın yağ içeriği düşüktür. Yani yumurtada kalp damar hastalıkları için risk faktörü olan doymuş yağ asitleri ve toplam yağ miktarı azdır.Yapılan araştırmalar kahvaltıda yumurta tüketiminden vücut yağlarının yakılmasında önemli rol oynadığını ortaya koydu

- Yumurta sarısı, D vitamini sağlayan birkaç besinden biridir ve güneş ışıklarından da yeterince faydalanıldığı taktirde yumurta özellikle çocuklarda D vitamini eksikliğine bağlı kemik bozukluğu oluşmasını engeller

- Yumurta, demir ve çinko gibi sağlığımız açısından önem taşıyan mineralleri de içerir. Demir, kan yapımı için gereklidir.Ayrıca demirin büyüme, gelişme ve hastalıklardan koruma rölü vardır. Yetersizliği de çocukların öğrenme yeteneğini ve okul başarısını azaltır

- Yumurtadaki protein tüm besinler içinde en kalitelidir. Yumurtada proteinin biyolojik yararlığı %100 iken bu değer sütte %85, balıkta %76, sığır etinde %74'de kalmaktadır

- Yumurta öyle bir gıda maddesidir ki, dışarıdan hiçbir katkı ve destek almadan bir canlı oluşabilecek güç ve kabiliyettedir.Yumurta, ambalajı hayvan tarafından yapılan tek gıda maddesidir. Bu nedenle ticari hileye tamamen kapalıdır

- Yumurta, içinde bulundurduğu 12 çeşit besin öğesi ile 6. aydan itibaren her yaştaki insanın her gün tüketmesi gereken önemli besindir. Bir yumurta; %8 Vitamin B12 - %6 Vitamin A - %10 Protein - %4 Vitamin B6 - %6 Vitamin D - %3 Vitamin E - %6 Folik Asit - %2 Tiyomin - %8 Fosfor - %15 Riboflavin - %4 Çinko - %4 Demir içerir

Kıyt kıyt..

2010-07-12T23:21:00.010+03:00

Havalar ısınır ısınmaz, yani iki ay kadar önce, doğduğumdan beri hiç kesilmeyen saçlarımı kısaltması için berber amcaya gittik annemle.. Ben saçlarımın kesilmesi fikrinden önce pek hoşlanmadım ama baktım canım acımıyor, sızlanmayı bırakıp nasıl yaptıklarını seyretmeye başladım.. Sonlarına doğru hoşuma gitmeye bile başladı bu iş.. İşte 2.5 yaşımdaki ilk saç kestirme maceramdan fotograflar :)

Son Eserlerim

2010-07-06T22:43:00.008+03:00

Annem son 3 aydır hiçbirşey yazmamış web sitemize !! Son 1.5 aydır bakıcı ablalardan vazgeçip günde 15 saat kadar benimle ve Selin'le ilgilendiği için akşamları pek bir yorgun görünüyor bizimki ama ben yine de bunu bir mazeret olarak kabul etmiyorum.. Çok çabuk büyüyoruz çünkü ! Hadi anneme yardım edeyim, son yaptığım resimlerden birkaç tanesini koyayım sayfamıza (üstüne tıklarsanız büyür resimler, daha rahat bakarsınız)

1. Resim: Bunlar çiçekler.. Mavi birer vazoya koydum onları, solmasınlar diye..

2. Resim: Bunlar da bahçede ip atlayan iki çocuk, hava da çok sıcak. Sağ taraftakinin gözüne ne olmuş diyeceksiniz değil mi ? Korsan o, korsan !

3. Resim: Bu da bahçede dolaşan bir kral.. Hava yine çook sıcak, o yüzden benim çizdiğim güneşler biraz büyük oluyor :)

Kütüphane Haftası

2010-04-08T22:49:00.004+03:00

Mart ayının son haftası kütüphane haftası olarak kutlanır ya, Aslımızın okulu Mutlu Arı Anaokulu da, o hafta çocuk kitabı yazarı Nur İçözü'nü davet etmiş. Nur Hanım bizimkilere yazdığı kitaplardan okumuş, çocukların satın alabilmesi için yanında birçok kitap getirmiş, ve hepsini bizim miniklerin adına birer birer imzalamış.

Kitap okunduğu an akan sular durur bizim evde, halıya uzanan Aslı'nın Nur Hanım'ı dinleyişteki konstantrasyonuna bakılırsa okulda da durum pek farklı olmasa gerek ;)

Çim Adamlar

2010-04-08T22:27:00.005+03:00

Kafasından suladıkça çimen çıkan şirin yüzlü çim adamlar bizim çocukluğumuzda da vardı. Internette satış yapan bir şirketin haftalık epostasında görünce dayanamadım, hemen aldım bizimkilere birer tane. "Kımıjı" diye tescilli bir marka, ama görebildiğim kadarı ile Erbay Plastik diye bir şirkete ait. Bir sürü değişik model vardı, fiyatları da 2-3 TL gibi birşeydi.. Birbirinin benzeri iki palyaço modeli seçtim, burnunda pinpon topu, kocaman gözler, pek şirinlerdi.

Başlangıçta kel olarak geldikleri için bizimkiler bunları pek birşeye benzetemediler. Sonra onlara saçlarına sabahları su dökeceğimizi, bir süre sonra saçlarının çıkacağını anlattım, pek hoşlarına gitti. Sabahları daha kahvaltıya oturmadan koşarak çim adamlarını sulayıp başında beklemeye başladılar çıkacak saçları görmek için :) Nihayet 5. günün sonunda ilk çimenler yeşermeye başladı, 1 haftanın sonunda epey gür oldu saçlar.

Baktım bizimkiler bu işe iyice sardı, birlikte berbercilik oynamaya karar verdik.. Bizimkilerin eline birer kağıt makası, başladılar saçları yolmaya - pardon kesmeye ;) Anlayacağınız 1-2 hafta epey eğlendirdi onları bizim şirin çim adamlar !

Turkuazoo

2010-04-06T22:49:00.006+03:00

Turkuazoo'nun açılmasını dört gözle bekleyip koşarak gitmiştik, ama web sitemize yazmayı unutmuşum, ancak 4 ay sonra aklıma geldi.. Neyse tamamen unutmaktan iyidir, öyle değil mi ?

Öncelikle sabah erken saatlerde gitmek gerektiğini söylemem lazım.. Ya da, biz kışın gittiğimiz için kapalı alan aktiviteleri sınırlı olduğundan ve burası da yeni açıldığından sabah erken saat olmasına rağmen kalabalıklaşmaya başlamıştı, öğlen saatlerinde biz çıkarken iyice kalabalık olmuştu..

Bizimkiler oldum olası nerede pet shop görseler akvaryumlara yapıştıklarından ve evdeki su kaplumbağamızı besleme yarışlarından olacak, burayı çok seveceklerini tahmin etmiştim. Nitekim girdiğimiz dakikadan yorgun düşüp acıkana kadar bir camdan öbürüne, bir balık türünden diğerine koşturup durdular.

Daha önce Barcelona, Lizbon, Tokyo ve Londra'daki örneklerini görüp bayılmıştım.. Eee, serde dalgıçlık olunca :) İstanbul versiyonumuz da bence gayet başarılı olmuş. Gezi odaları son derece iyi ışıklandırılmış, ısı rahatsız edici değil, hatta akvaryumun altından geçen tünel bile gerek uzunluk gerekse tasarım olarak yurtdışındakileri aratmayacak nitelikte. Sadece çıkışta hatıra olarak alınabilecek aksesuarlar dükkanı biraz zayıftı, belki şimdi o kısım de gelişmiştir 4 ay içinde.. İnsan çocuklarına bu günün hatırası birer t-shirt, şapka, bardak, vs.. almak istiyor ama henüz işin ticari tarafına fazla kafa yorulmamış belli ki.. Ama eminim o da olacaktır zamanla.

Selin'in çok bariz bir favorisi olmadı, ama Aslı en çok vatozları sevdi, onların adı "kağıt balığı" imiş, inceliğinden ve devamlı kumlara sürünerek yerde gitmesinden olacak .. Burası yeniden gidilecek yerlerden birisi olarak işaretlendi bile !

Legomania !

2010-03-02T17:53:00.007+02:00

Hatırlıyorum, ben ve kardeşim küçükken deliler gibi lego oynardık, bazen saatlerce hatta günlerce başından kalkmadığımız olurdu. Pille çalışan trenler, tren yollarında geçitler, itfaiye ve polis istasyonları, biraz daha büyüdüğümüzde daha teknik legolar, vinçler, vs.. Lego benim çocukluğumda bebeklerden, evcilikten, bir kız çocuğunun ilgisini çekecek bütün oyuncaklardan daha kıymetliydi. Hatta 25 sene önce Türkiye'de satılmadığı için babam bulur buluşturur, yurtdışına her gidene mutlaka lego ısmarlardı. Mühendis olacak kız çocukluktan belliymiş demek ki :)

Daha erken diyerek almayı ertelediğimiz lego'lar, sonunda bizimkilerin de gözdesi oldu. Şimdi envai çeşit var tabi dükkanlarda. Geçen gün fark ettim ki lego reyonlarını kutsal bir tapınak gezer gibi geziyorum, o kadar nefis şeyler var ki.. Babamız geçen gün dayanamamış Aslı için 5+, Selin için de 2+ (duplo) serisinden iki minik paket alıp gelmiş. Bizimkiler öyle sevindiler ve öyle güzel oynadılar ki, geçen hafta yurtdışı dönüşü duty free'de ucuz bulduğu bir kutuyu daha kapmış getirmiş.

Lego'nun 25'in üstünde ürün grubu var.. Bunların içinden "Lego City"ye ve özellikle kız çocukları için "Belville" serisine hayranım.

Lego City, tahmin edileceği gibi bir şehirde olacak tüm yapıları ve taşıtları içeren bir seri.. Havaalanları, helikopterler, uçaklar, trenler, istasyonlar, itfaiye, polis, hatta çiftlikler.. Babamızın aldığı ilk kutu da bu seriden, şöförü ile birlikte siyah bir jeep, arkasında bir at taşıyıcısı, içinde bir at ve binicisi..

Belville ise kız çocukların aklını başından alacak güzellikte.. Prensesler için şatolar, iki üç katlı kocaman evler ve içlerinde yaşayan aileler, onların evcil hayvanları, at çiftlikleri, köpekler için kulübeler, ve bunun gibi "girly" bir sürü ürün.. Babamızın seçtiği kutu bir önceki ile uyumlu, harika bir at çiftliği, içinde cici binicisi ile bir anne at ve yavrusu.. Atların yiyecekleri elmalar, havuçlar, koşularda aldıkları madalyalar, çiftliği temizlemek için kova kürek takımları, öyle çok detay düşünülmüş ki, saatlerde başından kalkılacak gibi değil.

Her iki seri de 5-10 yaş olmasına rağmen, Aslı bizimle birlikte inşa kılavuzuna bakarak neredeyse tüm kutuyu tek başına takabiliyor. Bazı küçük parçalarda şaşırabiliyor ve büyük kutular uzun sürdüğü için bir süre sonra sıkılabiliyor ama yine de onca minik ve çeşitli parçanın içinden istenilen parçayı bulup gösterilen yere takması çok hoş.. Buyrun size bir mühendis adayı daha :)

Legoları inşa ederken ince motor kaslarının gelişimi, dikkat toplama, sabır, şekil becerileri gelişiyor.. Oynarken de yaratıcılık, oyun kurma, paylaşma, ve bol bol kahkaha.. Lego'lara bayılıyoruz ! Biraz daha büyüdüklerinde Danimarka'daki orjinaline olmasa da İngiltere ya da Almanya'daki Legoland'lerden birine ne yapıp edip götürmek istiyorum - aslında galiba biraz da ben gitmek istiyorum, bahane arıyorum :) Keşke biraz ucuz olsalar da bütün diğer oyuncaklardan vazgeçip evimizi minik bir Legoland'e çevirebilsek !

Minik bir kaza !

2010-03-01T20:36:00.003+02:00

Selin bugün Dilara ablası ile çocuk parkından dönerken yolda düşmüş.. Her zamanki gibi "acıdı, öper misin?" dedikten ve öpüldükten sonra eve gelmiş ve birden ağlamaya başlamış.. Aslı'nın okulunda öğlen yemeğinin bitmesini bekleyen anne, doğru eve... Önce neremizin ağrıdığına karar veremedik, üzerine düştüğü için bileğine buz yaptım ama baktım kolunu karnına yapıştırmış kıpırdatmak istemiyor, dirsekte bir problem olduğu anlaşıldı.. Selin kolay ağlayan bir çocuk olmadığı için problemin ciddi olduğunu tahmin etmek zor olmadı.

Aslı'yı da alarak doğru Acıbadem Kozyatağı Acil Servis.. Önce birlikte bir tekerlekli sandalyeye oturduk, amcalar bizi film çekmeye götürdüler.. Annenin kucağında tekerlekli sandalye bizimkinin o haldeyken bile çok hoşuna gitti.. Film çekilirken dirseğini döndürmek gerektiğinden canı çok acıdı ama "film çekilip ilaç sürülecek sonra da geçecek" dediğimiz için kolunu hiç çekmedi minnoşum..

Sonra bir doktor amca filmlere baktı, kolumuzu sağa sola döndürerek muayene etti, biraz daha canımız acıdı ama sonra birdenbire bütün acısı bir anda geçti.. Cimcime yere ne şekilde düştüyse sol dirseği yerinden çıkmış, sıcakken gittiğimiz için kolayca yerine takıldı.. Aslı Ablamız da acıyan yeri öpünce hiç birşeyimiz kalmadı..

Sigorta şirketinden provizyon beklerken bizimkiler doktor amcanın verdiği şekerlere yapıştılar ve hastanenin epeyce kalabalık acil servisini seyrettiler.. Provizyon gerçekten çok uzun sürdü, sebebi de sonradan anlaşıldı.. Zira, iki film bir de dirsek yerine takmak tam olarak 1,600 TL (yazı ile bin altıyüz!) imiş.. Allahtan tamamını sigorta karşıladı ama yine de bu astronomik ücret karşısında dehşete düşmeden edemedim..

Küçük çocukların dirsekleri çok yumuşak bir dokusu olduğu için fışfış kayıkçı oynarken bile çıkabiliyormuş. Biz kolundan tutup uçuç oynatmak, etrafımızda döndürmek gibi akrobatik hareketleri zaten pek yapmıyorduk ama yine de bilmekte fayda var..

Geçmiş olsun prensesim, senin gibi kuvvetli ve dirayetli bir miniğim olduğu için çok mutluyum !

Çok teşekkür ederiz !

2010-02-25T17:59:00.005+02:00

Yaşasın, arkadaşımız Aslı bize sanal bir çiçek göndermiş !

Biz de bu çiçeği, arkadaşlarımız Selin'e bir de Mert'e göndererek bu internet geleneğini devam ettirmek istiyoruz! Eğer siz de arkadaşlarınıza bu çiçeği göndermek isterseniz, aynı bizim yaptığımız gibi onların bloglarına not yazarak çiçeği bizzat teslim etmeniz gerekiyor.

Mmmm nefis kokuyor, rengi de çok güzel :)

Babamızın Doğumgününü Kutladık

2010-02-24T12:46:00.008+02:00

Tam da öğrenmiştik babamızın 38 yaşında olduğunu, şimdi bir de 39 sayısını aklımızda tutmamız gerekecek.. Leyal Yengemizin de aynı hafta doğumgünü olduğu için geçen pazar akşamı anneannemlerde buluştuk, birlikte oyunlar oynadık, güzel yemekler yedik ve tam iki tane pasta kestik.. Bizimkiler yine bir sürü fotograf çektiler !

Dance Gymbo Dance !

2010-02-24T00:08:00.006+02:00

İlk diplomamızı aldık ! Selincik Gymboree'nin Play & Music Level 5 sınıfını bitirip artık bir üst sınıfa geçti ! 21 aylıkken haftada bir gün 1 saat başladığımız oyun grubumuzda 6. ayımızı doldurduk. Artık 28-36 aylık abla ve abilerimizle aynı sınıfta oynayacağız.

Bu video her dersin sonunda yaptıkları Gymbo dansı sırasında çekildi.. Çocukların bir süre sonra şarkıyı ve kareografisini öğrenip büyük bir zevkle tekrarladıklarını izlemek çok keyifli oluyor :)

Bunlar da Gymboree Level 5 sınıfındayken çekilmiş fotograflarımız. Aslında fotograf ve video çekimine izin verilmiyor, öğretmenlerimize sağladıkları ayrıcalıktan dolayı bir de buradan teşekkür ediyoruz, cimcime için ileride harika birer hatıra olacak :)

Disney Live !

2010-02-19T00:25:00.005+02:00

Her sabah kahvaltıdan sonra mutlaka Disney Channel başına geçip hipnotize olmuş gibi kıpırdamadan Mickey, Minnie, Donald Duck ve Goofy'yi seyreden, şarkılarını ezberleyen 4 yaşında bir çocuk, kahramanlarını karşısında görünce ne yapar ? Sevinçten ne yapacağını şaşırır tabii :)

Biletlerin çoook pahalı olması dışında şimdiye kadar gördüğüm çocuklar için yapılmış en iyi prodüksiyondu. Fuaye alanındaki etkinliklerden, standlara, salonda çocuklar için verilen yükseltici minderlerden, ses düzenine, ışıklara, ve hatta otopark düzenine kadar herşey dört dörtlüktü.

Çok geniş bir yaş kitlesine hitap ettiği de bir gerçek.. Show boyunca 3 tane Disney masalı canlandırılıyor. "Pamuk Prenses", "Cindirella" ve "Beauty & The Beast".. Aslı gibi 3-4 yaş grubu daha çok hayran oldukları karakterleri izlemeye bayıldılar, masalları da az çok takip ettiler.. Daha büyük yaş grubu ise anlatılan masallardan çok zevk aldılar.. Örneğin Pamuk Prensesin zehirli elmayı ısırdığı sahnede tüm salonun "hayııır, yemeee" diye bağırdığını izlemek de biz büyükler için çok keyifliydi !

".. Mickey ve arkadaşları evin tavan arasında saklı, sihirli bir hikaye kitabını bulurlar. 4 arkadaş merakla sayfaları çevirirken masallar gerçek olmaya başlar. Bu yolculukta, izleyiciler de, ipuçlarını arayarak ve şarkılara eşlik ederek eğlenceye katılırlar. Gösteriyi sunan Mickey ve arkadaşları için sihirli hikaye kitabı, inanılmaz maceraların kaynağı olur. İzleyiciler de müziği, dansı ve kahkahalarıyla ailece paylaşılan unutulmayacak bir deneyim yaşarlar..."

İlk Tiyatro Deneyimimiz

2010-02-19T00:16:00.004+02:00

Aslı ile daha önce illüzyon gösterilerine, danslı şovlara falan gitmiştik ama oturup da konulu bir tiyatro seyretmesi ilk kez oldu. Tahminimin aksine, başından sonuna kadar ilgi ile izledi oyunu Aslı, bazı yerlerinde de interaktif bir şekilde oyuna katıldı diğer çocuklar ile birlikte.

Oyun, Şehir Tiyatrolarının "Boya Benek" isimli oyunu, 3-6 yaş için hazırlanmış ve yaklaşık 40 dakika sürüyor. Diğer oyunları da sırayla deneyeceğiz gibi görünüyor.

"Türkiyenin 3-6 yaş gurubu çocuklar için tasarlanmış ilk çocuk oyununda, kendi yaptığı resim ve heykellerle dolu atölyesinde bir türlü kedisini bulamayan bir kızın hikâyesi anlatılıyor. Çocukların, sahnedeki oyuncuyla diyalog kurarak, birlikte müzik yaparak aktif olarak katıldığı, fuayede kendilerini bekleyen kâğıt ve boyalarla oyun sonrasında resim çizebildiği oyun; Türkiyede çocuklar için tasarlanmış ilk sahnesi olan Küçük Kemal Sahnesi?nde, hafta sonları İ.B.B. Şehir Tiyatrolarının diğer sahnelerinde de izlenebiliyor"

Tübitak Okul Öncesi Alıştırma Kitapları

2010-02-18T23:25:00.008+02:00

Tübitak'ın eğitim konulu yayınlarını, özellikle okul öncesi ve okul çağı çocuklar için olanları çok başarılı buluyorum. Şu sıralarda en çok severek okuduğumuz ve üzerinde çalıştığımız kitaplar yine Tübitak'tan, "erken okul öncesi dönemi" kitapları serisi..

Bu kitaplar 3-6 yaş arası geniş bir yaş grubuna hitap ediyor, içlerinden Aslı için uygun olacak birkaç tane kitabı seçtim.. Kitapların sayfa boyutları, baskısı, içindeki çizimler gerçekten çok iyi.. Çocukların sıkılmaması için öğretici olmasının yanı sıra bir çok boyama aktivitesi de içeriyor. Her kitap konu aldığı başlığı öğretirken, bir yandan da kalem tutmayı, taşırmadan boyamayı, konu hakkında soruları yanıtlamayı, hatta soru sormayı da destekliyor. Her sayfanın altında ebeveyn tarafından sorulacak sorular hakkında da bilgiler var.

Yukarıda resimlerini koyduğum, benim aldığım dışında da birsürü kitap daha var.. "Saymayı Başlamak", "10'a kadar saymak" kitaplarını özellikle almadım, Aslı 2 yaşından beri sayı konusunu halletmiş olduğu için :) "Toplamayı Öğrenmek" ve "Çıkarmayı Öğrenmek" kitaplarını da 6 yaşına erteliyorum, bu yaş grubunun bu konulara henüz kafa yorması için erken olduğunu düşündüğümden.

Internette birçok sitede satılıyor, görüp de almak isterseniz ben Inkılap Kitabevinde buldum, ama eminim diğer büyük kitapçılarda da vardır. Fiyatları da 4 TL gibi bu kalitede yayınlar için gerçekten çok uygun.

Ne dedi ? Ne dedi ?

2010-02-18T19:23:00.003+02:00

Selin her geçen gün daha da komik şeyler söylemeye başladı.. 2 yaş 3 aylıkken döktüğü son inciler, unutmadan yazayım :)

"Annee, topum düştü, verir misin lütfen ?" Anne o sırada araba kullanmaktadır, arka koltuğun altına uzanamayacağını izah eder.. Selin'in cevabı: "Bak çok ağlıyorum!"

Alışveriş merkezi gezilerinden birinde Selin vitrinde henüz giydirilmemiş bir manken görür ve sorar : "Aaa, üşümüyor musun ??"

Çok komiksin minik kızım, çoook !!

Aslı'nın 4. yaş video montajı

2010-02-02T16:07:00.001+02:00

Yeni oyuncaklar

2010-02-01T11:24:00.007+02:00

2 aydan fazla bir süredir kızların web sitesini ihmal ettiğimi fark ettim :( Bu hafta birikmiş ne kadar konumuz varsa hepsi sırayla yazılacak :) Bizimkiler de bu arada birlikte oyun oynamayı epey ilerlettiler.. Arada minik (!) tartışmalar olsa da genellikle paylaşma ve sıra bekleme konusunda çok sorun yaşamıyoruz artık. Oynadığımız oyunlar da biraz değişti.. Artık 3-6 yaş arasına hitap eden kutu oyunlarına daha çok ilgi göstermeye başladık.. Aslı için normal bir yaş aralığı tabi ama Selin de direk uyum sağlayarak 2-3 yaş oyuncaklarını pas geçmiş oldu !

Şu sıralarda favorilerimiz :

Bu aç hippopotamlar Hasbro'dan.. Dört kişi oynanırsa daha zevkli tabii ama bizimkiler iki kişi de gayet eğlenerek oynuyorlar.. Çok basit bir oyun, ortadaki topları seçtiğiniz hippo ile yakalamaya çalışıyorsunuz, fazla topu yakalayan (daha doğrusu yutan) hippo'nun sahibi oyunu kazanıyor.

Haba'yı ben çok beğeniyorum.. Çok iyi düşünülmüş oyuncaklar, paketlemesi ve dayanıklılığı da tam not alır. Her yerde bulunmuyorlar ama ben genellikle internetten alıyorum, şimdiye kadar hiç hayal kırıklığına uğramadım. Bu kiraz bahçesi oyunu minikler için zar atıp belli bir mantık çerçevesinde hareket etmeyi öğreten ilk oyunlardan biri.. Zar atıp üzerindeki çiçeğin rengine göre kart çekiyoruz, kartın arkasında çıkan resimlere göre kargamız oyun tahtasında ilerliyor. Amaç karga ağaca ulaşmadan üzerindeki minik kirazları toplayı sepetimize atmak.

Diğeri de konsantrasyon, el becerileri ve yaratıcılığı geliştirmek üzere yapılmış bir oyun. Minik bir çekiç ve çiviler kullanarak mantar bir tahta üzerine birbirinden güzel şekiller, kelebekler, çiçekler, vs.. yapılıyor. Bu oyunun mıknatıslı versiyonunu da bizimkiler çok uzun süre oynadılar ama işin içine çivi çakmak girince bu oyun özel bir ilgi gördü ! Aslında 3 yaş altı için pek uygun değil, çivilerin ağıza sokulması, çekiç ile parmağa vurulması ihtimali nedeni ile, ama Selin de en az Aslı kadar başarılı bir şekilde minik kelebekler yapabiliyor :)

Haba kadar sevdiğim bir diğer marka da Galt.. Aslında bu adamlar resim, boya, kesme yapıştırma konusunda bir numara, ama diğer oyunları da son derece başarılı. Bu oyunu alırken ben çok beğenmiştim, bizimkiler deli oldular, her sabah bir iki tur oynuyoruz.. Tombala mantığı ile oynanıyor, herkesin önünde birer kart ve kartların üzerinde dokuzar tane resim var.. İçinden çıkan CD'deki sesleri rastgele çalıyoruz, kimin kartının üzerindeki resime ait ses çıktı ise o resmin üzerine renkli düğmelerden kapatılıyor. Kimin kartı önce biterse o kazanıyor. Biz kazanma amacından çok sesleri tanıma amaçlı oynuyoruz, içinde gülen çocuk sesi gibi basit seslerin yanı sıra, havai fişek sesi gibi çocuklar için zor sesler de var, ve tabii bol miktarda müzik enstrümanı sesi de..

Ravensburger'den Make and Break.. Bu oyuna Aslı deli oldu ! Aslında 6-7 yaş ve üzeri hatta yetişkinler için bir oyun ama geometrik şekil, renk ve inşaat delisi Aslı bu oyunu süper oynuyor. Çeşitli renklerde dikdörtgen prizması parçalar var, bu parçalarla destenin içinden bir kart çekip kartın üzerinde gösterilen şekilleri yapmaya çalışıyoruz. Üç farklı seviyede kart var, kolaydan zora doğru.. Bizimki 1 ve 2. seviyeyi rahatça yaptı, 3. seviyeyi zorlamaya başladı. Aslında bir de kronometre çıkıyor içinden, zorluk arttıkça süre de biraz uzuyor, amaç çabuk yapmak.. Şimdilik kronometre kısmını kullanmadan oynuyoruz, o kadar da stress biraz fazla ;)

Şimdilik bu kadar, yeni oyuncaklar denedikçe yazmaya devam...

2010

2009-12-31T14:57:00.003+02:00

Yılbaşı ağacı süslemek için neden koskoca bir sene bekliyoruz hiç anlamıyorum ki.. Oysa ne kadar eğlenceli birşey.. Bu sene yılbaşında Güneş ve Ekin ile birlikteydik.. Güzel yemekler yedik, tombala oynamayı öğrendik, ışıldaklar yaktık, bol bol oyun oynadık, üstelik Bahadır Amca'nın yaşgünü olduğu için bir doğumgünü pastası bile vardı !

İyi ki doğduuuuuk !!

2009-12-05T15:10:00.004+02:00

Bu sene minnoşların doğumgününü birlikte kutlamaya karar verdik.. 23 Kasım ve 25 Aralık tarihlerini ortalayıp 5 Aralık'ta :) Zaten her halikarda ortaya bir doğumgünü pastası geldiğinde ikisi de mumları söndürmek için deliriyorlar, bu çözüm en ideali oldu, misafirlerimize de kolaylık :) Bizimkilerin de pek hoşuna gitti bu iş !

İyi ki doğdunuz prensesler, hayat sizinle çoook güzel !

Çizdiklerimiz

2009-11-15T22:20:00.010+02:00

Aslı da, Selin de önüne kağıt ve boya kalemi koyulduğunda çok uzun süre oyalanabilen çocuklar. Devamlı birşeyler çizip birbirlerine göstermeleri, karşılıklı "abla, bak!" - "gerçekten çok güzel olmuş" konuşmaları o kadar şirin ki, bazen hiç karışmadan dakikalarca onları seyrediyorum.

Selin çok erken yaşta kalemi çok düzgün tutmaya başladı. Ablasını taklit ederek 1.5 yaşında doğru şekilde kalem tutup istediği yerleri boyayabiliyordu. Şimdi 2 yaşında rahatça daireler çizebiliyor ve spesifik yerleri boyayabiliyor (örneğin, bir ördek resminin sadece gagası) Yine 3 yaş civarı oluşması beklenen parmakların beyinden komut alması ile mantıklı figürler çizmeye de yavaş yavaş da olsa 2 yaşında balşadı. Bu resim bir çocuk resmiymiş. Sadece iki gözü de olsa, kafanın dairesi, gözün iki adet ve yuvarlak olması gerekliliği ve doğru yere yerleştirilişi bence harika!

Aslı da uzun süre daire çizmekle uğraştıktan(!) sonra son 1-2 ay içinde birden çöp adamlardan üç boyutlu resimlere geçti. İnsanların ve hayvanların gövdelerini, ve kafa el ve kollarını birbirine orantılı çizebiliyor. Mevcut boyama kitabı resimlerinin üzerine sarı kalemle bir güneş, mavi bir bulut, vs.. ekliyor, tavşan resimlerinin yanına turuncu kalemle havuç çiziyor. Bu aşağıdakilerin ilki bir tavşan, ikincisi de kediymiş :) Üçüncüsü de gazlı kalem ile beyaz tahtaya çizdiği bir çocuk resmi

22. ayında Selin

2009-10-09T00:16:00.006+03:00

Selin'in doktor randevuları 6 ayda bir olmaya başlayınca ben de en son 18. ayda Selin'in gelişimi ile ilgili birşeyler yazdığımı fark ettim. Geçen 4 ayda Selin de gerçekten kocaman bir çocuk oldu, sadece artan kilosu ve boyu olarak değil, davranışları ve yaptıkları ile de..

- Artık "bu çocuk konuşuyor" diyebiliriz sanırım. Her istediğini rahatça anlatıyor, istediğini/istemediğini belirtiyor, birşey isteyebiliyor, neresinin acıdığını, acıktığını, susadığını, ne yemek istediğini, uykusunun geldiğini, hangi oyuncakla oynanacağını, gözlemlerini, aklına gelen herşeyi 3-5 kelimelik şipşirin cümleler ile anlatıyor

- Telefonla konuşabiliyor, karşı tarafın sorduğu basit sorulara cevap veriyor. (nasılsın, ne yapıyorsun, bugün ne yedin, vs.. gibi) Anneannesi ve dedesi ile telefonda konuşmayı çok seviyor

- Ezberlediği şarkıların sayısını artık takip edemez olduk, ablası ile birlikte şarkı söylemeye bayılıyor

- Çatal ve kaşık kullanarak kendi kendine yemek yiyebiliyor, büyük gelen parçaları ağzından çıkartarak "büyük olmuş" diyerek kesilmesini istiyor. Sıcak yemekleri yemeden önce üflüyor. Bu sıralarda favori yemeklerimiz, tabiki yine makarna, pilav, köfte ve yoğurt... bunların dışında her türlü çorba, börek, barbunya, balık, cornflakes, üzüm ve çilek :)

- Merdivenleri tek eliyle tutunarak kendisi inip çıkabiliyor. Yüksek ve dönerek inilen kaydıraklardan rahatça kayabiliyor

- Oyuncaklara uzun süre konsantre oluyor, kendi kendine küçük oyuncak karakterleri konuşturup evcilik oynatıyor. Tren raylarını takarak yuvarlak bir tren yolu yapabiliyor, yanlış bir ray koyup da iki tarafı birleştiremez ise söküp başka raylar deniyor. 8-10 parçalı puzzle'ları rahatça yapabiliyor.. Baloncuk üfleyebiliyor.

- Kitap okunmasını çok seviyor ve ilgi ile dinliyor. Sevdiği bazı kitapları ismi ile istiyor.

- Boya yapmayı hala çok seviyor. Çizilen basit yüzlerin üzerine göz, burun ve kulak karalıyor. Pek düzgün olmasa da yerlerini doğru yapıyor.

- Haftada 1 gün 45 dakika Gymboree'de 22-28 ay sınıfına gidiyor. Tüm akışı baştan sona sıkılmadan takip ediyor, tüm "pretend play"lere anlayarak katılıyor, heryere tırmanıyor, şarkılara ve danslara eşlik ediyor, sorulan sorulara cevap veriyor.

- Sıra beklemeyi kavramak üzere.. Ablası ile paylaşamadıkları oyuncakları artık sıra ile oynuyorlar, birbirlerini alkışlayıp sıranın kendilerine gelmesini beklemeye başladılar.

Kilomuz 13.5 oldu, boyumuzu henüz bilmiyoruz ama 2-3 yaş kıyafetleri nerdeyse üzerine tam olacak, sanırım yine bir fasülye yetişiyor :)

Çikolatalı pasta

2009-10-08T23:11:00.005+03:00

Aslı ne zamandır pasta, pasta diye sayıklayıp duruyordu.. Bu sabah "bugün pasta merak ediyorumm" diyince (!) oturup birlikte çikolatalı ve muzlu bir pasta yaptık. Benim de pasta, kek vs.. konularındaki bilgim çok temel seviyede olduğundan hazır pasta tabanı üzerine çikolatalı puding ve muz koymaktan ibaret basit bir pasta oldu ama bizimkinin çok hoşuna gitti bu iş !

Önce puding tozunu ve sütü tencereye döktü, annesinin pişirdiği pudingi bir güzel pasta tabanının üstüne sürdü, araya birlikte kestiğimiz muzları dizip bir kat daha puding sürdükten sonra en sonunda da annesi ile birlikte hindistan cevizinden bir surat çizdi. En zevkli kısmını da atlamadı tabii, işimiz bittikten sonra puding tenceresinin dibini bir güzel yedi :)

Şimdiye kadar yaptığımız kek ve kurabiyeler gibi bunu da fırında pişirmek istedi ama sadece buzdolabında bekletmemizin yeterli olacağını anlatmak biraz zor oldu.. Fırın yerine buzdolabına giren pastayı görünce de yorumumuz : "anneee, yanlış olmuşşş"

"Abla" yatağı

2009-10-05T00:35:00.007+03:00

Bizimkiler yatağımın ucundaki alt değiştirme ünitesini sökerek zaten rahat rahat sığdığım 140cm yatağımı 190cm'e çıkardılar... Sonra da Yataş diye bir yerden bir amca bana yeni bir şilte getirdi.. Biz de annemle birlikte bugün alışverişe gidip yeni bir yorgan, çarşaflar ve nevresim takımları aldık. Annem hepsini benim seçmeme izin verdi. Ben de üzerinde en sevdiğim çizgi filmler Mickey ve Winnie the Pooh resimleri olan iki tane takımı beğendim.

Şimdi dev gibi yatağımda kardeşimle birlikte oyun oynayıp kitap okuyabiliyoruz. Hatta artık annem ya da babam bile bizimle birlikte bu yatağa sığabiliyor !

Erberk Ajans fotograf çekimi

2009-10-05T00:13:00.004+03:00

Araya Antalya tatili girince yazmayı unuttum.. Selin ile birlikte Ağustos sonunda Erberk Ajans'a katalog çekimi için poz vermeye gittik... Fotografçı abi çocuk fotografı çekme konusunda çok yetenekli olup, bir Selin'in de neşeli saatlerine denk gelince ortaya bu fotograflar çıktı ! Şimdi Selincik gelecek iş tekliflerini değerlendirmeye hazırlanıyor :)

Ekin ve Güneş 5 yaşını bitirdiler !

2009-10-04T23:54:00.006+03:00

Komşumuz Ekin ve Güneş artık 5 yaşını da bitirdiler.. Ne güzel, son iki doğumgünlerini birlikte kutlamış olduk.. Selin'in uyku saati olduğu için ben annem ve babamla birlikte gittim.. Orada başka ablalar da vardı, Berk diye bir animatör abi bize oyunlar oynattı ve bizi eğlendirdi. Sonra da Başak Teyze'nin yaptığı pastadan yedik.. Doğumgünlerini çok seviyorum, bizimkiler haydi hediye almaya gidiyoruz diyince hemen ayağa fırlıyorum, biliyorum ki arkasından da kocaman bir doğumgünü pastası ve balonlar gelecek :)

Atom karıncalar artık 4 yaşında !

2009-09-22T22:54:00.004+03:00

İyi ki doğdunuz Alp ve Can, iyi ki birlikte oynayabiliyoruz !

Antalya'dan döndük

2009-09-22T22:46:00.008+03:00

Bu sene ikinci kez tatile gittik ve buraya ikimiz de bayıldık.. Eve dönmeyi hiç istemedik, döndükten sonra da uzun süre tatile gidelim diye tutturduk ! Tatil köyünde içinde kocaman balıkların, ördeklerin ve kuğuların yüzdüğü göller, kayınca havuza düşülen kaydıraklar, bol bol kova kürek oynayacağımız bir kumsal, tam da sevdiğimiz gibi dalgasız bir deniz, ve nefis yemekler vardı..

Bizimkiler de çok beğenmişler, bundan sonra tatil köyüne gidecek olursak mutlaka buraya geliriz dediler.

İşte tatilde çekilen resimlerimizin bazıları !

Bizimkilerin evlilik yıldönümü

2009-09-03T21:15:00.006+03:00

Dün annemizle babamızın evlilik yıldönümüyüş. Dediklerine göre 9 sene önce evlenmişler, yani ablam doğmadan 5 sene önce, ben doğmadan da 7 sene önce. Bizimkiler yıldönümü, doğumgünü, yılbaşı, anneler babalar günü gibi kutlamalarda birbirlerine hediye almak yerine bizim için para harcamayı tercih ediyorlarmış. Bu sefer de öyle olmuş.. Babam anneme kocaman bir buket almış. Ama bu buketin içinden çiçek değil, bir sürü rengarenk meyve çıktı ! Elmalar, armutlar, kiwi, ananas, kavun, karpuz, kiraz, renk renk üzümler, ve dağ gibi çilekler ! Akşam yemekten sonra başına oturup karnımız ağrıyana kadar yedik, hala da bir sürü meyve arttı, annem onları kutulara koyup buzdolabına kaldırdı, yarın da bir sürü meyve yiyebileceğiz böylece.

Ben bu fikri çok sevdim, bizimkiler bütün kutlamalarda birbirlerine meyve çiçeği alsın, oturup hep birlikte afiyetle yiyelim !

Selin de okullu oldu !

2009-08-28T22:38:00.003+03:00

Tabi bizim miniğin okula gidiyoruz dediği yer aslında oyun grubu.. Ablası okula gittiği için özeniyor, biz de bozmuyoruz :) Selincik ile birlikte bu hafta Erenköy'deki Gymboree'ye gitmeye başladık.

Şimdilik 21 aylık olmamıza rağmen 22-28 aylık grubun Play&Learn 5 sınıfına dahil olduk. Sınıfın en küçüğü olmasına ve sınıftakilerin aksine daha önce bu tip bir yere gitmemiş olmasına karşın, ufak bir şaşkınlık aşamasından sonra hemen oyunlara katılmaya ve çok eğlenmeye başladı bizimki.. Bu yaş grubunda motor becerilerini geliştirecek hoplama, zıplama, tırmanma aktiviteleri yanı sıra, hayali oyunları anlama, takip etme gibi hayal gücünü geliştirici aktiviteler de var. Tabi bol bol müzik ve dans da.. Asıl amaç da dil gelişimi ve sosyal iletişimi geliştirmek.. Bizimkinin bayıldığı şeyler yani :)

Fotograf çekmeye izin verilmediği için şimdilik ekleyemiyorum, sonraki derslerin başında izin alıp bir iki pozunu yakalayabilirsem sonradan ilave ederim..

3 ay boyunca Perşembe sabahları 45 dakikamızı artık burada geçireceğiz.. Onun o neşeli halini, meraklı bakışlarını, gözlem ve taklit yeteneğini seyrettikçe öyle mutlu oluyorum ki, sanırım ben Selin'den de iyi vakit geçiriyorum !

Yeni aktiviteler

2009-08-28T22:17:00.010+03:00

Aslı biraz daha büyüyüp el işi konusunda biraz daha geliştikçe okulda yaptırdıklarına ilave olarak evde neler yapabiliriz diye araştırıp iki güzel aktivite buldum. Aslı ikisini de pek sevdi, henüz tek başına yapamıyor olsa da birlikte yapmamızdan da çok keyif alıyor..

İlki Doğan Egmont yayınlarının "Yaratıcı Çocuk: Elişi" isimli kitabı. Kitabın içinde çocukların ellerini çeşitli şekillere sokarak etrafından çizdikten sonra çeşitli hayvanlar yapabildikleri bir sürü örnek var. Örneğin zafer işareti yaparak tavşan çizmek gibi.. Sonra yine kitabın içinden çıkan pastel boyalarla boyayıp, bir de kitaptan çıkan gözlerle ponpon burun ve kuyrukları yapıştırıyoruz. Sonra da odamızın duvarına asıp hayranlıkla eserlerimizi seyrediyoruz.. Ben beyaz kağıt yerine renkli A4 kağıt veriyorum, eserlerimiz daha da cıvıl cıvıl oluyor !

İkincisi de şimdiye kadar alışveriş merkezlerinde gördüğüm ama hep daha büyük çocuklara hitap ettiğini düşündüğüm için pek ilgilenmediğim kum boyalar. Kum boya kartları iki katmandan oluşuyormuş, neresini boyamak isterseniz sadece o bölümün ilk katmanını çıkartıp ortaya çıkan yapışkan yüzeye istediğiniz renkteki kumları döküyorsunuz, fazlasını geri koyuyorsunuz. Sonra diğer bir bölüm açıyorsunuz. Ben şimdilik büyük boy bir Hello Kitty ile bir Winnie the Pooh aldım, yanında yeterli miktarda renkli kumu da veriyorlar. Evde bir örtü serip çay kaşıkları kullanarak gayet eğlenceli bir aktivite yaratmış oluyoruz. Resmin neresinin ne renge boyanacağını Aslı seçiyor, ben de seçtiği yerin kağıdını açıyorum, sonra hanımefendi istediği renk kumu döküyor (şimdilik boca ediyor!) sonra annesi fazlalıkları temizliyor.. Bu arada fiyatları da gayet uygun, alışveriş merkezlerindeki standlarından alınabiliyor..

Kahvaltıda yeni gözdelerimiz

2009-08-21T21:09:00.011+03:00

Çocuklara kahvaltıda devamlı aynı şeyleri yedirmeyeyim diye Real'de unlu mamuller kısmında gezerken çok şeker bir ambalaj gözüme çarptı. Miniklere özel croissant yapmışlar, beşini ayrı ayrı paketleyip üzerinde palyaço resimleri olan bir ambalaja koymuşlar. Sade olanları da var, içi sütlü karamelli krema ya da hindistancevizli çikolatalı krema ile dolu olanları da. Tahmin ettiğim gibi bizimkiler ambalajına da içinden çıkan yumuşacık taze croissant'lara da bayıldılar. Her biri ayrı paketlendiği için bayatlamıyorlar da. Üzerine birşeyler sürüp yemek de mümkün, olduğu gibi mideye indirmek de..

Bir de benim fındık takıntımdan dolayı zaten yemek pişirirken uzun zamandır Çotanak fındık yağı kullanıyorduk, kahvaltıda da fındık yesinler diye içinde katkı maddesi, şeker, vs.. oranı düşük, çikolata barındırmayan, fındık oranı yüksek olan bir fındık ezmesi arıyordum. Fiskobirlik'te buldum, fındık oranı 70%, neredeyse fındığın kendisini ekmeğe sürmüş oluyoruz. Bizimkiler ekmeğe sürmekle de kalmayıp kahvaltıda kaşık kaşık yiyorlar :)

Bodrum'daydık

2009-08-19T21:38:00.006+03:00

Annemiz, babamız ve Derya Ablamızla birlikte Yalıkavak'a babaannem ile dedemi görmeye gittik. Uçak yolculuğunu ikimiz de çok seviyoruz, ama havaalanına gitme kısmı bizi biraz sıkıyor :( Uçakta verdikleri sandviçler ve çikolatalı pudinglere bayıldık, anne babamızınkileri de yedik !

İkimiz de denizin ilk 3-4 gün dalgalı olmasından dolayı pek yüzmek istemedik, daha çok plastik havuzumuzda oynayıp denize taş atmayı tercih ettik. Dönmemize iki gün kala deniz dümdüz oldu, biz de bol bol yüzdük ve kumdan kaleler yaptık.

Yalıkavakta dolaştık, pazarın altını üstüne getirdik, kıpkırmızı nefis domateslere bayıldık, bol bol çiçek suladık, güneş sütüne rağmen kapkara olduk :)

Babaannemiz ve dedemiz bizi gördüklerine çok sevindiler, biz de onlarla bol bol oyun oynayıp birlikte şarkılar söyledik. Tam orada yaşamaya alışmaya başlamıştık ki, bizimkiler geri dönmemiz gerektiğini söylediler, bundan sonra her yaz buraya gelecekmişiz !

Mini Anket

2009-07-30T10:53:00.002+03:00

Aslı ile hani şu "en sevdiğin ...." anketlerine 3.5 yaşında başlayalım dedik, 6 ayda bir unutmazsak tekrarlarız. Şimdilik zevklerimiz şöyle :

En sevdiğin renk : Yeşil
En sevdiğin yemek : Çikolata
En sevdiğin şarkı : Itsy Bitsy Spider
En sevdiğin hayvan : Köpek
En sevdiğin oyuncak : Köpeğin Parçası (Dayısının aldığı Akıllı Düğmeler Eğitim Seti)
En sevdiğin arkadaş : Arda

Barney and Friends

2009-07-09T23:19:00.006+03:00

Amerika'da PBSKids kanalında 10 yıldan fazla bir süredir gösterilen Barney & Friends diye bir program var. Hatta Emmy ödülü verilmiş daha önceki senelerde. İngiltere'de Cartoonito, Kanada'da Treehouse kanalında gösteriliyor. Bizde de sanırım Show TV'de bir ara sabah 05:30'da gösteriliyormuş, sabah namazına kalkan çocuklar seyretmişlerdir herhalde..

Dizide başrolde Barney olmak üzere, üç tane dinazor ve bir sürü çocuk oynuyor, her bölümde farklı oyunlar oynayıp şarkılar söylüyorlar. Aralarda da iyi çocuk olmayı öğreten konuşmalar oluyor :)

Diziyi burada seyretmek mümkün olmadığından ve Tiglon'un getirdiği 3 tane "Dinozor Barney" DVD'si dışında edinme imkanı olmadığından, ben de amazon'dan iki tane DVD'lerini seçip aldım. Otuza yakın DVD'leri var 1990'ların başlarından itibaren, benim seçtiklerim daha çok şarkı ve müzik ağırlıklı. Bizim kızlar şarkı dinlemeye ve söylemeye bayılıyorlar. Özellikle Aslı bir sürü ingilizce şarkıyı aslına mümkün olduğu kadar sadık kalarak(!) bağıra bağıra söylüyor. Tahmin ettiğim gibi bu DVD'lere bayıldılar.. Her sabah gözlerini açar açmaz "Barniii" diye bağırarak salona koşup kahvaltı masasına oturuyorlar !

Kolay bir yemek tarifi daha

2009-07-09T22:56:00.006+03:00

Kızların blogunu çocuklar için yemek tarifleri sitesine çevirmek istemiyorum ama kolay ve lezzetli bir tarif deneyip başarılı olunca paylaşmadan geçmeyeyim dedim. Köfte yemeyi neredeyse tüm çocuklar çok sevdiği için balık ve tavuk yedirmek aslında çok kolay, köftesini yapıyorsunuz oluyor :)

Bu akşam balık köftesini denedim, Aslı 3 tane, Selin de 2 tane midye indirdi, çok beğendiler..

Ben minakop ile yaptım ama mezgit ve palamut ile de güzel oluyormuş. Balığı alırken fileto olarak alıyorsunuz, kılçıklarını çıkartmak için 6-7 dakika buharda haşladıktan sonra balığın etini robottan geçirip kıyma haline getiriyorsunuz. İçine bolca ince kıyılmış dereotu, maydanoz, taze soğan, bir yumurtanın sarısı, limon suyu, tuz, karabiber, kimyon. Hepsini karıştırıp istediğiniz şekilde köfte haline getirdikten sonra isterseniz mısır ununa bulayarak, isterseniz olduğu gibi, yağ çekmemesi için yüksek ateşte kızartıyorsunuz. Ben kızartmalarda zeytinyağı ya da fındık yağı kullanıyorum, daha da sağlıklı oluyor. Aynı tarifi tavuk eti ile de yapmak mümkün, hatta daha çok sebze yesinler derseniz havuç/kabak rendesi de eklenebilir.. Yanında da patates salatası ya da havuç salatası ile miniklere servis..

Selin'den 19. ay incileri

2009-07-09T22:37:00.008+03:00

Ablasının abaküsü ile oynarken :
"Kaç taaane boncuk vaaar ? Bi boncuk, iki boncuk, ..., dokuz boncuk, on boncuuuuk"

Su dolu tasın içinde yengeç yüzdürürken :
"Yengeç havuza atlasın. Oturmuş. Bir, iki, üç, şaaap ! Hoşçakal yengeç !"

Yanından geçen okul servisine bakarken :
"Otobüsün tekeri, yabaş yabaş dönüyo, dönüüyooo"

Pijamasını giyerken :
"Gece olmuş, uykusu gelmiiiiş"

Kahvaltı ederken emir yağdırma :
"Başka salatalık ! Dopapeees ! İyayo peyniir" (cimcime aslında "la vache quirit" krem peynirini istiyor, üstünde inek resmi olduğu için ali babanın çiftliği şarkısı uygun görülmüş)

Oyun talebi :
"Anne kutu kutu pense oynasın" (Ablasının boyadığı ahşap at ve köpek birer eline alınırak, dördümüz oynayacakmışız)

Pizza ! Pizza !

2009-07-09T22:28:00.004+03:00

Bizimkiler pizzayı yemeye bayıldıkları kadar pişirmeye de bayılıyorlar. Geçen akşam yemekte cimcimelerin yaptığı (!) pizzaları yedik. Kutuda satılan hazır pizza hamurlarını ben pek tercih etmiyorum, hazır satılan diğer gıdalar gibi.. Hamur açmakla uğraşmamak ve tutturamamak riskine karşı fırından ekmek hamuru alıp onu açıyoruz, çok da lezzetli oluyor. Favorimiz sosis, salam tabi ama onları da mümkün olduğu kadar yememek için genelde ton balıklı yapıyoruz, renkleri de malzemeleri de kızların hoşuna gidiyor :)

Tarifi çok kolay, hamuru yağlı tepsiye ya da borcama mümkün olduğu kadar ince açıp üzerine bol domates, sarımsak ve kekikten oluşan sosu yedirdikten sonra görevi kızlara devrediyorum. Onlar da sırayla rendelenmiş mozarella peynirlerini, minik minik doğranmış kuru soğan, kırmızı biber, mısır, kesilmiş yeşil ve siyah zeytinleri diziyorlar, sonra da ben ton balığını ilave ediyorum. 180 derecede yarım saat bile sürmüyor. Mideye indirilişi daha da kısa :)